Амулет - noa

Шесть утра

Я у окна

Тянутся как провода

Столько уже дней без сна

Без тебя

Я не вижу свет

Я не помню дороже

В этом колесе

Ты же чувствуешь тоже

Жжет как зависимость давит в груди

Сердце так искренне прячет рубцы

Ты уходишь сквозь дверь в мои сны

Только ветви на стеклах и звуки эха внутри

Спускается в легкие дым

Затоптан в себе я один

Стены сжимают виски

Возьми с собой, так хочу быть твоим

Я хочу быть амулетом на твоей шее

таңғы алты

Мен терезедемін

Сымдар сияқты тартыңыз

Ұйқысыз қанша күн өтті

Сенсіз

Мен жарық көрмеймін

Артық есімде жоқ

Бұл дөңгелекте

Сіз де сезінесіз бе

Тәуелділік кеудеге басылғандай күйіп кетеді

Жүрек тыртықтарды шын жүректен жасырады

Сен менің арманыма есіктен кетесің

Терезелерде ғана бұтақтар және ішінде жаңғырық дыбыстар

Өкпеге түтін түседі

Мен өзімді-өзім таптадым

Қабырғалары виски сығып жатыр

Оны өзіңізбен бірге алыңыз, мен сіздікі болғым келеді

Мен сенің мойныңа тұмар болғым келеді