Orgulho - Nelson Gonçalves

Tu me mandaste embora, eu irei

Mas comigo também levarei

O orgulho de não mais voltar

Mesmo que a vida se torne cruel

Se transforme numa taça de fel

Este trapo tu não mais verás

Eu seguirei com o meu dissabor

Com a alma partida de dor

Procurando esquecer

Deus sabe bem quem errou de nós dois

E dará o castigo depois

O castigo a quem merecer

Сен мені жібердің, мен кетемін

Бірақ мен өзіммен бірге аламын

Қайтып келмейтін мақтаныш

Өмір қатал болып кетсе де

Өттің тостағанына айнал

Бұл шүберекті енді көрмейсің

Мен өзімнің наразылығымды жалғастырамын

Қайғыдан кеткен жанмен

ұмытуға ұмтылады

Екеуміздің кімнің жамандық жасағанын бір Алла біледі

Ал кейінірек жазалайды

Оған лайықтылар үшін жаза