Foi Deus - Nelson Gonçalves

Não sei, não sabe ninguém

Porque canto fado, neste tom magoado

De dor e de pranto

E neste tormento, todo o sofrimento

Eu sinto que a alma cá dentro se acalma

Nos versos que canto

Foi Deus que deu luz aos olhos

Perfumou as rosas, deu ouro ao sol e prata ao luar

Foi Deus que me pôs no peito

Um rosário de penas que vou desfiando e choro a cantar

E pôs as estrelas no céu

E fez o espaço sem fim

Deu luto as andorinhas

Ai e deu-me esta voz a mim

Se canto, não sei porque canto

Misto de ternura, saudade, ventura e talvez de amor

Mas sei que cantando

Sinto o mesmo quando, se tem um desgosto

E o pranto no rosto nos deixa melhor

Foi Deus, que deu voz ao vento

Luz ao firmamento

E deu o azul às ondas do mar

Ai foi Deus, que me pôs no peito

Um rosário de penas que vou desfiando e choro a cantar

Fez poeta o rouxinol

Pôs no campo o alecrim

Deu flores à primavera

Ai e deu-me esta voz a mim

Deu flores à primavera

Ai e deu-me esta voz a mim

Мен білмеймін, ешкім білмейді

Өйткені мен фадо әнін осы ренжіткен тонмен айтамын

Ауырсынумен және көз жасымен

Және бұл азапта, барлық азап

Іштегі жан тынышталғанын сеземін

Өлеңдерде мен ән саламын

Көзге нұр берген Алла

Раушан гүлін иіскеткен, Күнге алтын, ай сәулесіне күміс берген

Мені кеудеге салған Құдай болды

Тартып, жырлап жылайтын қауырсынның тәсбегі

Және жұлдыздарды аспанға қойыңыз

Және шексіз кеңістік жасады

Қарлығаштар мұңын шалады

О, ол маған бұл дауысты берді

Ән айтсам, неге ән айтқанымды білмеймін

Нәзіктік, сағыныш, бақыт және мүмкін махаббат қоспасы

Бірақ мен ән айтуды білемін

Егер жүрегің ауырса, мен де солай сезінемін

Ал беттегі көз жас бізді жақсартады

Желдің дауысын берген Құдай болды

аспанға жарық

Ал теңіз толқындарына көк берді

О, мені кеудеме салған Құдай болды

Тартып, жырлап жылайтын қауырсынның тәсбегі

Бұлбұлды ақын қылды

Ол розмаринді өріске қойды

Көктем гүл сыйлады

О, ол маған бұл дауысты берді

Көктем гүл сыйлады

О, ол маған бұл дауысты берді