Tenebroso - Naumachia

The city of thousand moons

Stints me on its light

I am being passed by

Pearl laughter carried along the dusty road

The pregnant thought’s weight hurts

I’m shrugging all the empty words off my back

Rain turns to rust

Hopes remain dreams

And I tried, I did try

Not to turn them into dust

Hands tired of Loneliness

Odd sound of my own voice

I fear what mirrors hide

Eyes shut, no need to memorize the pain

Miasto tysiąca księżyc

Мың айлар қаласы

Мені жарық жарығымен                                                                                                                          |

Мен өтіп бара жатырмын

Інжу күлкі шаңды жол бойымен жүрді

Жүкті ойдың салмағы ауырады

Мен бос сөздердің барлығын арқамнан иықтым

Жаңбыр тотқа айналады

Үміт арман болып қалады

Мен  тырыстым,  тырыстым

Оларды шаңға айналдырмау үшін

Жалғыздықтан шаршаған қолдар

Өз даусымның біртүрлі  дыбысы

Айна не жасырады деп қорқамын

Көздер жұмылды, ауырсынуды жаттаудың қажеті жоқ

Miasto tysiąca księżyc