Nador - Namika

Schließe die Augen, bleib kurz steh’n und atme tief ein

Es duftet nach Safran, Honiggebäck und gegrilltem Fleisch

Ein Hauch von Benzin mischt sich hinein

Der Müll in der Sonne geht ein… ich öffne die Augen

Ein paar Meter weiter zieh’n Karawanen vorbei

Ne ältere Frau in Djellaba gekleidet mustert mich scharf von der Seite

Die Farbe der Haut ist die Gleiche

Trotzdem seh' ich nicht aus wie die meisten

Zwischen den Touri-Palästen

Verstecken sich brüchige Häuserfassaden

Streunende Katzen, bettelnde Kinder, stark überfüllte Bazare

Transporter mit Schafen, klappernde Busse, brüllende Taxifahrer

Kleiner Junge der barfuß Ball spielt

Schlangenbeschwörer und Straßenmaler

Mein offenes Ohr versteht jedes Wort

Auch wenn ich hier nicht gebor’n bin

Denn die Wurzeln meines Stammbaums

Liegen tief hinter dieser Erde verborgen

Auf der Suche nach mir selbst

In den Straßen von Nado-or… Nado-o-or

Fühl mich zu Hause, fühle mich verlo-orn, verlo-orn…

Laternen gehen an, spaziere am Strand

Sehe mein' Schatten im Sand

Barfuß im Wasser, ein seidiger Wind begleitet die Wellen an Land

Schau in die Ferne… flatternde Flaggen, beleuchtete Berge

Vulkane die schlafen, am Dach der Welt hängen goldene Sterne

Ein älterer Mann befestigt sein Boot

Das Seil in den faltigen Händen

Ich grüß mit «Salam», er lächelt mich an Sein müdes Gesicht spricht Bände

In solchen Momenten frag ich mich

Wie’s wohl wär, hier geboren zu sein

Andere Freunde, andere Werte aber das Herz schlägt gleich…

Auf der Suche nach mir selbst

In den Straßen von Nado-or… Nado-o-or

Fühl mich zu Hause, fühle mich verlo-orn, verlo-orn…

Zwischen meinen Welten liegen 2.000 Meilen

Fühl mich oft zerrissen, würd Sie gerne verein'

Ich würd so gerne wissen wo ich hin gehör

In meinen Träumen fließt der Main in das Mittelmeer

Auf der Suche nach mir selbst

In den Straßen von Nado-or… Nado-o-or

Fühl mich zu Hause, fühle mich verlo-orn, verlo-orn…

Көзіңізді жұмып, бір сәтке тоқтап, терең тыныс алыңыз

Шафранның, бал печеньесінің және гриль етінің иісі шығады

Бензиннің иісі араласады

Күндегі қоқыс өліп жатыр... Көзімді ашамын

Керуендер бірнеше метр ары қарай өтеді

Джеллаба киген егде әйел маған бүйірден қатты қарап тұр

Терінің түсі бірдей

Десе де, мен көбіне ұқсамаймын

Туристік сарайлардың арасында

Қираған үйлердің қасбеттері жасырынып жатыр

Қаңғыбас мысықтар, қайыршы балалар, толып жатқан базарлар

Қой мінген тасымалдаушылар, шуылдаған автобустар, айқайлаған такси жүргізушілері

Жалаң аяқ доп ойнап жүрген кішкентай бала

Жылан аулаушылар мен көше суретшілері

Ашық құлағым әр сөзді түсінеді

Мен осында туылмасам да

Өйткені, менің отбасымның тамыры

Бұл жердің артында тереңде жатыр

Өзімді іздеймін

Надо-ор көшелерінде… Надо-о-ор

Үйдегідей сезініңіз, жоғалғаныңызды, жоғалғаныңызды сезініңіз ...

Шамдар жанады, жағажайда серуендеу

Құмдағы көлеңкемді көр

Суда жалаң аяқ, құрлықтағы толқындарды жібектей жел серік етеді

Алысқа қара... желбіреген жалаулар, нұрланған таулар

Дүниенің төбесінде ұйықтап жатқан жанартаулар, алтын жұлдыздар ілулі

Қарт кісі қайығын бекітеді

Әжімді қолдардағы арқан

«Сәлем» деп амандасамын, ол маған күледі Шаршаған жүзі көп нәрсені айтады

Осындай сәттерде мен өзіме сұрақ қоямын

Осы жерде туылғаным қандай болар еді

Достар басқа, құндылықтар әртүрлі, бірақ жүрек бірдей соғады...

Өзімді іздеймін

Надо-ор көшелерінде… Надо-о-ор

Үйдегідей сезініңіз, жоғалғаныңызды, жоғалғаныңызды сезініңіз ...

Менің әлемдерімнің арасында 2000 миль бар

Көбінесе жыртық сезінемін, қосылғың келе ме

Мен қай жерде екенімді білгім келеді

Түсімде Магистраль Жерорта теңізіне құяды

Өзімді іздеймін

Надо-ор көшелерінде… Надо-о-ор

Үйдегідей сезініңіз, жоғалғаныңызды, жоғалғаныңызды сезініңіз ...