Movements Part 2 -

Remember this moment

Suspended in time:

The first time we walked outside the lines you drew

In the sand

We stopped calling this our home

I thought that you should know

That when I call your name

All I hear is an echo

The space between us will never feel like home

The colors of our fault lines will never turn gold

Rapture our hearts with gold

Rupture our souls with praise

Are we human, are we cancer?

I never meant to impose

All apologies from the bottom of the sea

The space between us will never feel like home

The colors of our fault lines will never turn gold

Not so long ago

When we were ghosts

In our own home

Осы сәтті есте сақтаңыз

Уақытында тоқтатылды:

Алғаш рет сіз өзіңіз салған сызықтардың сыртында жүрдік

Құмда

Біз бұл жерді үйіміз деп атауды доғардық

Мен сен білу керек деп ойладым

Мен сенің атыңды атағанда

Мен бар еститін   жаңғырық 

Арамыздағы кеңістік ешқашан үйдегідей болмайды

Біздің қателік сызықтарымыздың түстері ешқашан алтынға айналмайды

Жүрегімізді алтынмен жарқырат

Біздің жанымызды мақтаумен жарала

Біз адамбыз ба, біз қатерлі ісікпіз бе?

Мен ешқашан өзім қалмауға өтініш білдіремін

Теңіз түбінен кешірім сұраймыз

Арамыздағы кеңістік ешқашан үйдегідей болмайды

Біздің қателік сызықтарымыздың түстері ешқашан алтынға айналмайды

Жақында болмады

Біз елес болған кезде

Өз үйімізде