Desolation - Monolith

Broken, I kneel beneath your judgment.

Hopeless, I bow before your throne.

These chains bind me to my fate in death.

Remember not my sins, the failings of my youth,

I will relinquish all unto your cleansing flame.

I plead for sacrifice,

my strength is not enough,

I cannot hope to pass the measure of your rule.

All of my foolish wisdom,

this veil of pride I wear,

will be set ablaze on the altar of your wrath,

Forgive me for these thoughts,

my own self-righteousness,

I cannot bring myself to look upon your face.

I bleed in vain for you, my blood cannot atone

for my transgressions against your word.

Сынған, мен сенің үкіміңнің астында тізе бүгемін.

Үмітсіз, тағыңыздың алдында бас иемін.

Бұл шынжырлар мені өлімдегі тағдырыма байланыстырады.

Менің күнәларымды      жас                 күнәларымды  есте сақтама, 

Мен бәрін сенің тазартатын жалыныңа тапсырамын.

Мен құрбандық сұраймын,

менің күшім жетпейді,

Ережеңіздің өлшемінен өтемін деп үміттенбеймін.

Менің бар  ақымақ данам   

Мен киетін мына мақтаныш пердесін,

қаһарыңның құрбандық үстелінде өрттеледі,

Бұл ойлар үшін мені кешіріңіз,

менің өзімдік әділдігім,

Мен сенің жүзіңе қарауға шыдай алмаймын.

Сен үшін бекер қан кеттім, қаным өте алмайды

 сөзіңізге қарсы жасаған                    |