Пламя - Млечный

А мы искали солнце пятое

И мы с тобой не зависим от фатума

Я открывал свои глаза только лишь стимулятором

Делил все поровну, не думал казаться новатором

Не выбрал сторону, пришлось обмотаться экватором

Делил на два, но отдавал все что мог

Я дотянулся до мечты, видел больше чем все и вся,

Но мне не нужен целый мир, если в нем не будет тебя

Это пламя!

Я сгорал, но вместе будем ярче

Я трогал солнце, выпил море — мы глубже и жарче

Мы убивались и без доли органики

Тут глобальный Титаник и только паника-паника

Я не думал умирать.

Да, мне хочется еще жить

Я не думал умирать, и не дай мне все потопить

Я пишу тут опять о смерти, но рано нас хоронить

Помоги мне найти себя, разорви напряженья нить

Но прости, я снова веду себя как-то так

Мир- не мое.

Мне не нужен стабильный такт

Я кручусь лишь ради тебя — это главный факт

Сколько б я не кричал о том, что меня накрывает мрак

Мы молчим — это совместный наш декоданс

Мы молчим, но тишина убивает нас

Мы вдвоем, хоть между нами такой контраст

Запрети мне играть с огнем, забери свой последний шанс

Но я снова взлетаю

Каждый твой взгляд — это больше чем пламя

Мир на кусочки, из пепла до краю

Мой путь — невесомость, от ада до рая

Навечно останусь в тени мироздания

Вера, надежда прости, я не знаю

Мы двинемся в космос на зависть обманам

Ведь в двадцать так поздно, но в двадцать так рано

Но я снова взлетаю

Каждый твой взгляд — это больше чем пламя

Мир на кусочки, из пепла до краю

Мой путь — невесомость, от ада до рая

Навечно останусь в тени мироздания

Вера, надежда прости, я не знаю

Мы двинемся в космос на зависть обманам

Ведь в двадцать так поздно, но в двадцать так рано

Мы с тобой как огонь и воздух

Мы с тобой как звезда и космос

Нам бы выжить на зависть монстрам

Невесомость — роскошь,

Но я в ней свой в доску

Сколько мыслей упасть как кегля

Сколько я просил не похвалы, а петлю

Эти строчки — убийцы мнений,

Но я жив и точка, точка кипения

И я просил одного, что бы я

Сделал вовремя все что хотел, ведь мы завтра умрем

Когда мне кажется, что нам повезло

Когда летим в пункт назначения, но выстоим всем им назло

Когда уже на эпатаж нету сил

Когда так страшно в одного и опять накрывает сплин

Я открою глаза и развею дым

Когда ты ходишь на краю, понимаешь как быть живым

Но я снова взлетаю

Каждый твой взгляд — это больше чем пламя

Мир на кусочки, из пепла до краю

Мой путь — невесомость, от ада до рая

Навечно останусь в тени мироздания

Вера, надежда прости, я не знаю

Мы двинемся в космос на зависть обманам

Ведь в двадцать так поздно, но в двадцать так рано

Но я снова взлетаю

Каждый твой взгляд — это больше чем пламя

Мир на кусочки, из пепла до краю

Мой путь — невесомость, от ада до рая

Навечно останусь в тени мироздания

Вера, надежда.

прости, я не знаю

Мы двинемся в космос на зависть обманам

Ведь в двадцать так поздно, но в двадцать так рано

Ал біз бесінші күнді іздедік

Ал сіз бен біз тағдырға тәуелді емеспіз

Көзімді тек стимулятормен аштым

Барлығын тең бөлді, жаңашыл сияқты көрінбеді

Бүйірін таңдамады, экваторды орап алуға тура келді

Ол екіге бөлді, бірақ қолынан келгеннің бәрін берді

Арманға қол создым, бәрінен де көп көрдім,

Бірақ сен болмасаң маған бүкіл дүние керек емес

Бұл жалын!

Мен жанып кеттім, бірақ біз бірге жарқын боламыз

Күнге қол тигіздім, теңізді іштім - біз тереңірек және ыстықпыз

Органикалық заттардың үлесі болмаса да қырылды

Жаһандық Титаник және тек дүрбелең бар

Мен өлу туралы ойламадым.

Иә, мен әлі де өмір сүргім келеді

Мен өлу туралы ойламадым және бәрін суға батыруға жол берме

Мен мұнда тағы да өлім туралы жазып отырмын, бірақ бізді жерлеуге әлі ерте

Маған өзімді табуға көмектес, шиеленіс жібін үз

Бірақ кешіріңіз, мен тағы осылай әрекет етіп жатырмын

Дүние менікі емес.

Маған тұрақты соққы қажет емес

Мен тек сен үшін айналдырамын - бұл басты факт

Мені қараңғылық басып жатыр деп қанша айқайласам да

Біз үндемейміз - бұл біздің бірлескен декодтауымыз

Біз үндемейміз, бірақ үнсіздік бізді өлтіреді

Арамызда осындай қарама-қайшылық болса да, біз біргеміз

Отпен ойнауға тыйым сал, соңғы мүмкіндігіңді пайдалан

Бірақ мен қайтадан ұшып жатырмын

Сіздің әрбір көзқарасыңыз жалыннан да артық

Дүние бөлшектеніп, күлден шетіне дейін

Менің жолым – салмақсыздық, тозақтан жұмаққа дейін

Мен мәңгілік ғаламның көлеңкесінде қаламын

Сенім, үміт, кешіріңіз, білмеймін

Біз алдауды қызғаныш үшін ғарышқа көшеміз

Өйткені, жиырмада өте кеш, бірақ жиырмада өте ерте

Бірақ мен қайтадан ұшып жатырмын

Сіздің әрбір көзқарасыңыз жалыннан да артық

Дүние бөлшектеніп, күлден шетіне дейін

Менің жолым – салмақсыздық, тозақтан жұмаққа дейін

Мен мәңгілік ғаламның көлеңкесінде қаламын

Сенім, үміт, кешіріңіз, білмеймін

Біз алдауды қызғаныш үшін ғарышқа көшеміз

Өйткені, жиырмада өте кеш, бірақ жиырмада өте ерте

Сіз бен біз от пен ауа сияқтымыз

Сіз бен біз жұлдыз бен ғарыш сияқтымыз

Біз құбыжықтардың қызғанышынан аман қалар едік

Салмақсыздық - бұл сән-салтанат

Бірақ мен өзімнің тақтадамын

Қаншама ойлар кеглидей құлайды

Мақтау емес, ілмек үшін қанша сұрадым

Бұл жолдар пікірді өлтіреді

Бірақ мен тірімін және нүкте, қайнау нүктесі

Ал мен біреуден сұрадым

Мен қалағанның бәрін уақытында жасадым, өйткені ертең біз өлеміз

Мен өзімізді бақытты сезінетін кезде

Біз межелі жерге ұшқанда, бірақ біз олардың бәріне ренжімейміз

Ашулануға күш жоқ кезде

Бірде сондай қорқынышты кезде көкбауырды жабады

Көзімді ашып, түтінді сейілемін

Шетінде жүргенде қалай тірі болу керектігін түсінесің

Бірақ мен қайтадан ұшып жатырмын

Сіздің әрбір көзқарасыңыз жалыннан да артық

Дүние бөлшектеніп, күлден шетіне дейін

Менің жолым – салмақсыздық, тозақтан жұмаққа дейін

Мен мәңгілік ғаламның көлеңкесінде қаламын

Сенім, үміт, кешіріңіз, білмеймін

Біз алдауды қызғаныш үшін ғарышқа көшеміз

Өйткені, жиырмада өте кеш, бірақ жиырмада өте ерте

Бірақ мен қайтадан ұшып жатырмын

Сіздің әрбір көзқарасыңыз жалыннан да артық

Дүние бөлшектеніп, күлден шетіне дейін

Менің жолым – салмақсыздық, тозақтан жұмаққа дейін

Мен мәңгілік ғаламның көлеңкесінде қаламын

Сенім Үміт.

Кешіріңіз, мен білмеймін

Біз алдауды қызғаныш үшін ғарышқа көшеміз

Өйткені, жиырмада өте кеш, бірақ жиырмада өте ерте