Carta e penna - Mistico

Ti sembrerà una magia quando volo via

Sulle ali della mia bugia

Perché la vita è un set di un film ed è tutto di cartone

Lo sono pure questi sogni, lo sono pure 'ste persone

E se il cielo è di velluto e le stelle sono perle

Le infilerò in una collana e ti guarderò indossarle

E se il cielo è una tovaglia e le stelle sono macchie

Forse la luna è la tua tazza coi biscotti e con il latte

Sono un guerriero, vengo da Sparta

Ma la mia spada è fatta di carta

Sono un alieno senza l’antenna

Per comunicare ho solo la penna

Ed ho solo carta, solo penna

Solo carta e penna

Solo carta, solo penna

Solo carta e penna

Persone di cartacarbone, viviamo addosso agli altri

Tutta 'sta pressione non ci renderà diamanti

Sperando che la sfiga alla fin abbia un senso

Lo cerchiamo dappertutto senza mai guardarci dentro

Quando la vita prende a schiaffi la speranza quasi affoga

Io mi salvo coi sui baci che mi danno la pelle d’oca

Se canto mille pezzi però lei non li sente

Posso scriverne altri mille che non serviranno a niente

Sono un guerriero, vengo da Sparta

Ma la mia spada è fatta di carta

Sono un alieno senza l’antenna

Per comunicare ho solo la penna

Ed ho solo carta, solo penna

Solo carta e penna

Solo carta, solo penna

Solo carta e penna

Мен ұшып кетсем, бұл сиқырлы сияқты болады

Жалғанымның қанатында

Өйткені өмір фильмдер жинағы және оның барлығы картон                                                                                          фильм       барлығы                                       ...

 Бұл армандар, бұл ​​адамдар да солай

Ал аспан барқыт, жұлдыздар інжу болса

Мен оларды ожерельге   аламын             сенің оларды кигеніңді    байқаймын

Аспан дастархан, жұлдыздар дақ болса

Бәлкім, ай сенің кесе печенье    сүт болуы мүмкін

Мен жауынгермін, мен Спартадан келемін

Бірақ менің қылышым қағаздан жасалған

Мен антеннасы жоқ бөтен адаммын

Менде хабарласатын қалам ғана бар

Менде қағаз, қалам ғана бар

Тек қағаз бен қалам

Тек қағаз, тек қалам

Тек қағаз бен қалам

Көміртекті қағаз адамдар, біз басқалардың үстінде өмір сүреміз

Осы қысымның бәрі бізді гауһартасқа айналдырмайды

Ақырында сәтсіздіктің мәні бар деп үміттенемін

Біз оны ішке қарамай-ақ барлық жерден іздейміз

Өмір  қалса, үміт суға батып кете жаздады

Мен өзімді сүйіспеншілікпен құтқарам    қаздың        менің            менің           |

Мен мыңдаған ән айтсам, ол оларды естімейді

Пайдасы жоқ тағы мың жаза аламын

Мен жауынгермін, мен Спартадан келемін

Бірақ менің қылышым қағаздан жасалған

Мен антеннасы жоқ бөтен адаммын

Менде хабарласатын қалам ғана бар

Менде қағаз, қалам ғана бар

Тек қағаз бен қалам

Тек қағаз, тек қалам

Тек қағаз бен қалам