È l'amore -

Buio sulle scale

Silenzio che fa male;

Fuori la città si sta muovendo

Il soffitto è un cielo stretto

Morale sotto al letto

L’orgoglio è come una malattia

È l’amore che non mi lascia stare

Guardo il telefono che tace

È l’amore che brucia l’anima

Perché non sa che cosa fa senza di me

Strano che un’idea non se ne vada via

Ma si pianti come un chiodo nella tempia

E i «chissenefrega» affondano in un mare

Di momenti che non sai dimenticare

È l’amore che non mi lascia stare

Guardo il telefono che tace

È l’amore che brucia l’anima

Di colpa sua o mia non morirò

È l’amore che non mi lascia stare

Guardo il telefono che tace

È l’amore che salva l’anima

Non è vita questa vita senza lui

È l’amore…

Баспалдақта қараңғы

Ауыратын үнсіздік;

Қала сырты көшіп жатыр

Төбесі тар аспан

Кереует астындағы мораль

Менмендік ауру сияқты

Мені жалғыз қалдырмайтын махаббат

Мен үнсіз тұрған телефонға қарадым

Жанды күйдіретін махаббат

Өйткені ол менсіз не істеп жатқанын білмейді

Бір ғажабы, идея жойылмайды

Бірақ өзіңізді ғибадатханаңызға шеге сияқты отырғызыңыз

Ал «кімге бәрібір» теңізге батады

Ұмыта алмайтын сәттер

Мені жалғыз қалдырмайтын махаббат

Мен үнсіз тұрған телефонға қарадым

Жанды күйдіретін махаббат

Менің кінәм немесе оның кінәсі мен өлмеймін

Мені жалғыз қалдырмайтын махаббат

Мен үнсіз тұрған телефонға қарадым

Бұл жанды сақтайтын махаббат

Бұл өмір онсыз өмір емес

Бұл махаббат…