Подвал - Мимо Вселенной

Мой самолёт, горит и падает в стакан

Рубит лёд, в руке пила, в глазах туман

Ты не поймёшь, компрессора, тебе пора

Какая ложь, такая жизнь, такая дыра

Двери в мой подвал открылись сами

Поговори с моими голосами

Я сошёл с ума от лишних знаний

Я сошёл с ума, отлично

Всё давай, я готов себя вскрывать

Вызывай, наши тени на кровать

Бьётся пульс, серпантина моих чувств

Я запрусь в твоём сердце и взорвусь

Двери в мой подвал открылись сами

Поговори с моими голосами

Я сошёл с ума от лишних знаний

Я сошёл с ума, отлично

Двери в мой подвал открылись сами

Поговори с моими голосами

Я сошёл с ума от лишних знаний

Я сошёл с ума, отлично

Ұшақ өртеніп, стақанға құлап кетті

Мұзды кеседі, қолды аралайды, көзді тұманды

Түсінбейсің, компрессор, бару керек

Қандай өтірік, мұндай өмір, мынандай тесік

Менің жертөлемнің есіктері өздігінен ашылды

Менің дауыстарыма сөйлеңіз

Мен қажетсіз білімге жындымын

Мен жындымын, тамаша

Жүр, мен өзімді ашуға дайынмын

Қоңырау шал, төсекте біздің көлеңкелер

Тамыр соғысы, Сезімімнің серпентині

Жүрегіңе қамалып, жарылып кетемін

Менің жертөлемнің есіктері өздігінен ашылды

Менің дауыстарыма сөйлеңіз

Мен қажетсіз білімге жындымын

Мен жындымын, тамаша

Менің жертөлемнің есіктері өздігінен ашылды

Менің дауыстарыма сөйлеңіз

Мен қажетсіз білімге жындымын

Мен жындымын, тамаша