Алиби - Михаил Бородин

Родной улочкой бреду, а в сердце боль,

Словно детство, карапуз бежит за мной,

Словно старое кино, грусть кабака,

Это было все давно, ну, а пока…

Задурманит мне душу осенью золотой,

Насмехается память проседью надо мной,

Сколько жил тужил все растреляны пули-дни,

Разлетелися, ветром стеляться, где они.

Блики куполов горят церквушки той,

Где меня, крестила мать, а как давно,

Школы славные деньки, лиха пара,

Мяч гоняли пацаны, ну, а пока…

Задурманит мне душу осенью золотой,

Насмехается память проседью надо мной,

Сколько жил тужил все растреляны пули-дни,

Разлетелися, ветром стеляться, где они.

Крыши старые дворов, рай голубей,

Эх батяня, будь здоров, еще налей!

Разгони баяном грусть, рвани меха,

Постарели мы, и пусть, ну, а пока…

Задурманит мне душу осенью золотой,

Насмехается память проседью надо мной,

Сколько жил тужил все растреляны пули-дни,

Разлетелися, ветром стеляться, где они.

Туған көшеммен кезіп жүрмін, бірақ жүрегімде мұң бар,

Кішкентай бала менің артымнан жүгіреді,

Ескі фильм сияқты, тавернаның мұңы,

Мұның бәрі көп уақыт бұрын болды, бірақ қазір ...

Алтын күзде жанымды мас қылып,

Сұр шашты естелік мені мазақ етеді,

Қанша өмір сүрді мұңды оқ жаудырған күндер,

Олар тұрған жерде шашыраңқы, жел соғады.

Күмбездердің жарқырауы сол шіркеуді өртеп жібереді,

Мен қайдамын, анам шомылдыру рәсімінен өтті және қанша уақыт болды,

Мектептегі керемет күндер, жарқыраған жұп,

Балалар доп қуып жүрді, бірақ әзірге...

Алтын күзде жанымды мас қылып,

Сұр шашты естелік мені мазақ етеді,

Қанша өмір сүрді мұңды оқ жаудырған күндер,

Олар тұрған жерде шашыраңқы, жел соғады.

Ескі аулалардың төбелері, көгершіндердің жұмағы,

Әй, әке, сау бол, көп құй!

Мұңды аккордеонмен таратыңыз, жүнді жыртыңыз,

Біз қартайдық, ал әзірге ...

Алтын күзде жанымды мас қылып,

Сұр шашты естелік мені мазақ етеді,

Қанша өмір сүрді мұңды оқ жаудырған күндер,

Олар тұрған жерде шашыраңқы, жел соғады.