Io - Messia

Ipotizzo: forse farei meglio a stare zitto

Perché più scrivo più mi banalizzo

Nel profondo mi analizzo, poi traspongo ciò che incontro

Dentro al mondo che registro

In questa stanza non resisto ma mi paralizzo

Vivo con l’ansia di cambiare e fare il disco

Di scovare ciò che a rappare appare già visto

Così mi siedo e insisto, ma si va abbassando il soffitto

Fuggirei, sono conscio del rischio

Ma vorrei vedere se le vie esistono, se finiscono

Dove svaniscono, se mi spartisco

Danza la discordanza nell’interstizio

Osservo inerme la polvere sul mobilio

Conservo indenni le opere sul martirio

Rimango immobile al bivio, descrivo la fine del tutto

Qui dove tutto ebbe inizio

E' orribile

Lo sconosciuto oltre il muro è incomprensibile, inconcepibile

Ora il tutt’uno è distruttibile, è divisibile

L’uno dall’Altro indistinguibile

Sono inconoscibile

Lo sconosciuto oltre il muro è incomprensibile, inconcepibile

Ora il tutt’uno è distruttibile, è divisibile

L’uno dall’Altro indistinguibile, sono io

Guardo i resti di Amantia come fosse mia

In mano ho ruderi che emanano energia

Cerco un rifugio che superi le intemperie

Tra le macerie, i tumuli, e la nostalgia

Sulla mia testa i cumuli si addensano

Le nubi si addentrano, ombreggiano la prateria

Sembra quasi che i numi scendano dal cielo aprendolo

E vedendo ciò io gli stia già erigendo l’abbazia

Questo è il tempio della mia apatia

Ne sto reggendo le pareti sapendo che questi muri danno autonomia

Ma poi col tempo diventano un labirinto

E più mi addentro più mi perdo, più mi stringo a questa scrivania

Le colonne si infrangono e cascano i miti

Le catacombe si schiantano e schiacciano i riti

Detriti e immagini vive, nell’aria resta il pulviscolo

Qui le certezze spariscono

E' orribile

Lo sconosciuto oltre il muro è incomprensibile, inconcepibile

Ora il tutt’uno è distruttibile, è divisibile

L’uno dall’Altro indistinguibile

Sono inconoscibile

Lo sconosciuto oltre il muro è incomprensibile, inconcepibile

Ora il tutt’uno è distruttibile, è divisibile

L’uno dall’Altro indistinguibile, sono io

Менің болжамым: мүмкін үндемегенім дұрыс болар

Өйткені көп жазған сайын өзімді тривиализациялаймын

Мен өзімді талдаймын, содан кейін мен кездескен нәрсені ауыстырамын

Мен жазатын әлемде

Бұл бөлмеде мен қарсы тұра алмаймын, бірақ мен өзімді сал болып қалдым

Мен рекордты өзгерту және жазу уайымымен өмір сүремін

Рэп не істеу керектігін білу бұрыннан бар сияқты

Сондықтан мен отырамын, мен талап етемін, бірақ төбе төмен түсіп жатыр

Мен қашар едім, тәуекелді білемін

Бірақ егер олар аяқталса, мен бар-жоғын көргім келеді

Мен өзімді бөлсем, олар қайда жоғалады

Аралық билердегі келіспеушілік

Мен жиһаз үстіндегі шаңға шарасыз қараймын

Мен шейіт туралы шығармаларды еш зиянсыз сақтаймын

Мен қиылыста қозғалмай, бар нәрсенің соңын  сипаттаймын

Мұнда бәрі басталды

Бұл қорқынышты

Қабырғаның ар жағындағы белгісіз түсініксіз, елестету мүмкін емес

Енді бүтін бұзылады, ол бөлінеді

Бірінен бірі ажыратылмайды

Мен танымаспын

Қабырғаның ар жағындағы белгісіз түсініксіз, елестету мүмкін емес

Енді бүтін бұзылады, ол бөлінеді

Бір-бірінен айырмашылығы жоқ, менмін

Мен аманияның қалдықтарын менікі сияқты қараймын

Қолымда қуат беретін қирандылар бар

Мен қолайсыз ауа-райына төтеп бере алатын баспана іздеп жүрмін

Үйінділер арасында, қорғандар мен сағыныш

Менің басымда үйінділер қалыңдайды

Бұлттар кіреді, олар далаға көлеңке түсіреді

Аспаннан құдайлар түсіп, ашып жібергендей

Осыны көріп мен қазірдің өзінде оған аббаттық салып жатырмын

Бұл менің енжарлығымның ғибадатханасы

Мен бұл қабырғалардың автономия беретінін біле тұра, қабырғаларды ұстап тұрмын

Бірақ уақыт өте келе олар лабиринтқа айналады

Ал мен көп кірген сайын адасып кетем, соғұрлым осы партаға жабысамын

Бағандар үзіліп, мифтер құлады

Катакомбалар құлап, салт-дәстүрлерді бұзады

Қоқыс пен тірі бейнелер, шаң ауада қалады

Мұнда сенімділік жоғалады

Бұл қорқынышты

Қабырғаның арғы белгісіз түсініксіз, елестету мүмкін емес

Енді бүтін бұзылады, ол бөлінеді

Бірінен бірі ажыратылмайды

Мен танымаспын

Қабырғаның арғы белгісіз түсініксіз, елестету мүмкін емес

Енді бүтін бұзылады, ол бөлінеді

Бір-бірінен айырмашылығы жоқ, менмін