Carried Home - Marcus Warner

Stay, in my shelter

Beneath, a bed of stone

Though tides, pull me under

I’ll be carried, carried home

Grey shorelines, break the silence

With songs of rivers flow

And I see you, cross the ocean

But I will never go, I will never go

But I will never go, I will never go

Taken, through the open

To faceless, disarray

Crowded hallways, filled with colours

And rooftops, where giants play

In streets, we heard a calling

A house where, summers show

Burnt feet, and cities sprawling

But I will never go, I will never go

But I will never go, I will never go

Stay, in my shelter

Beneath, a bed of stone

Though tides, pull me under

I’ll be carried, carried home

Grey shorelines, break the silence

With songs of rivers flow

And I see you, cross the ocean

But I will never go, I will never go

Менің баспанамда бол

Астында тас төсек

Толқын болса да, мені  астына тарт

Мені үйге апарады

Сұр жағалаулар, тыныштықты бұзды

Өзендердің әндерімен

Мен сені көремін, мұхитты кесіп өтемін

Бірақ мен ешқашан бармаймын, бармаймын

Бірақ мен ешқашан бармаймын, бармаймын

Алынған, ашық арқылы

Бетсіз, ретсіз

Толқыған дәліздер, түстерге толы

Ал алыптар ойнайтын шатырлар

Көшеде біз қоңырау шалуды естідік

Жаз көрсететін үй

Аяқтары күйіп, қалалар кеңейді

Бірақ мен ешқашан бармаймын, бармаймын

Бірақ мен ешқашан бармаймын, бармаймын

Менің баспанамда бол

Астында тас төсек

Толқын болса да, мені  астына тарт

Мені үйге апарады

Сұр жағалаулар, тыныштықты бұзды

Өзендердің әндерімен

Мен сені көремін, мұхитты кесіп өтемін

Бірақ мен ешқашан бармаймын, бармаймын