Dark Avenger - Manowar

He broke the laws of the elders

So they plucked out his eyes

Took his land and fortune

Left him to die

Bound on the shoreline

Left for the tide

Sees his lifeblood leaving

Circling lower, the vultures fly

His bones may be broken

But the spirit can’t die

And the Gods see his anguish

And give him a sign

From the floor of the ocean

The ship of the lost souls rise

And they take him

Where no one sleeps while the undead cry

Where no one sleeps while the undead cry

And in the world above

The elders sing

On his land they live

Let death’s bell ring

He was met at the gate of Hades

By the Guardian of the Lost Souls, the Keeper of the Unavenged

And He did say to him

«Let you not pass, abandon

Return to the world from whence you came

And seek payment, not only for thine own anguish

But vindicate the souls of the Unavenged»

And they placed in his hands a sword made for him

Called Vengeance, forged in brimstone

And tempered by the woeful tears of the Unavenged

And to carry him up on his journey back to the upper world

They brought forth their Demon horse called Black Death

A grim steed so fearsome in might and black in colour

That he could stand as one with the darkness

Save for his burning eyes of crimson fire

And on that night they rose up from Hell

The pounding of his hooves did clap like thunder

Burning, death, destruction

Raping the daughters and wives

In blood I take my payment

In full with their lives

No one can escape me

On Black Death I ride

When kissed by the sword of Vengeance

Your head lays there by your side

I take the lives of all that I once knew

The torn flesh of a slow death waits for you

I spare not land or servants

My wake is smoke and flame

I take their wives and daughters

They stand there watching, watching

Hoping to get their lives

But when I’m through they know they must pay

With their lives, with their lives

Ол ақсақалдар заңын бұзды

Сондықтан олар оның көзін жұлып алды

Жері мен байлығын тартып алды

Оны өлуге  қалдырды

Жағалау сызығымен байланған

Толқынға қалды

Өзінің қаны кетіп бара жатқанын көреді

Төменірек айналып, лашындар ұшады

Оның сүйектері  сынған болуы мүмкін

Бірақ рух өле алмайды

Ал құдайлар оның қайғысын көреді

Және оған белгі беріңіз

Мұхит түбінен

Жоғалған жандардың кемесі көтеріледі

Және олар оны алады

Өлгендер жылап жатқанда, ешкім ұйықтамайтын жерде

Өлгендер жылап жатқанда, ешкім ұйықтамайтын жерде

Ал жоғарыдағы әлемде

Үлкендер ән айтады

Оның жерінде олар тұрады

Өлім қоңырауы соғылсын

Оны Аидтың қақпасында қарсы алды

Жоғалған жандардың қамқоршысы, кек алмағандарды сақтаушысы

Және Ол  оған  айтты

«Өтпесін, таста

Келген жеріңізден әлемге оралыңыз

Өзіңнің қасіретіңді ғана емес, төлемді де ізде

Бірақ Кек алмағандардың жанын ақтаңыз»

Олар оның қолына оған жасалған қылыш берді

Күкірттен соғылған Кек деп аталады

Кек алмағанның қайғылы көз жасына шыдадым

Және оны жоғарғы әлемге қайтару саяхатына  көтеру

Олар өздерінің «Қара өлім» атты жын атты атын шығарды

Күштілігі соншалықты қорқынышты, түсі қара  сұр жылқы

Ол қараңғылықпен бірге төтеп бере алатынын

Қып-қызыл оттың жанып тұрған көздерін сақтаңыз

Сол түні олар тозақтан көтерілді

Оның тұяқтарының дүбірі найзағайдай соқты

Жану, өлім, жойылу

Қыздары мен әйелдерін зорлау

Қандағы мен төлемімді аламын

Өмірлерімен  толық

Менен ешкім қашып құтыла алмайды

Қара өлімде мен мінемін

Кек семсерімен сүйгенде

Сіздің басыңыз сол жерде жағыңызда жатыр

Мен бір кезде білген барлық өмірім аламын

Сізді баяу өлімнің жыртылған еті күтеді

Мен жерді де, қызметшілерді де аямаймын

Менің оян   түтін    жалын 

Мен олардың әйелдері мен қыздарын аламын

Олар сол жерде қарап, қарап тұрады

Олардың өміріне қол жеткізуге  үміттенеді

Бірақ мен өткен кезде олар төлеу керек екенін біледі

Өмірлерімен, өмірлерімен