La Llamada Interior - Manolo Garcia

Aquí empieza hoy la llamada interior

Aquí empieza la tarde, aquí empiezo hoy

Un niño no soy, hay que aplomar el tipo

Aquí empieza hoy la llamada interior

Aquí ha de empezar

Miré, desde el balcón

De aquel hotel en el piso 26

El ir y venir apresurado de la gente, hormigas en su frenesí

En las grandes avenidas la vida era un ciclón de hollín

Un vórtice de esperanzas girando enloquecido en su devenir

Volví despacio hacia la cama en aquella habitación

Extraña habitación y me sentí ajeno a todo

La vida era un folletín

Gastado y viejo, gastado y viejo folletín

Aquí empieza hoy la llamada interior, aquí empieza la tarde

Aquí empiezo hoy

Un niño ya no soy, hay que aplomar el tipo

Aquí empieza hoy la llamada interior

Aquí ha de empezar

Desperté y te vi, tú estabas allí

El mal sueño quedaba atrás

A mi lado estás, el día empieza ya

Tu mirada es diáfana

A mi lado estás, la pesadilla queda atrás

Queda atrás

Міне, бүгін ішкі қоңырау басталады

Міне, түстен кейін басталды, міне бүгін бастаймын

Мен бала емеспін, сен жігітті суырып алуың керек

Міне, бүгін ішкі қоңырау басталады

Міне, бастау керек

Мен балконнан қарадым

26-қабаттағы қонақүйден

Адамдардың асығыс келуі мен кетуі, құмырсқалардың құтыруы

Үлкен даңғылдарда өмір күйе циклоны болды

Болашақта ессіз айналатын үміт құйыны

Мен сол бөлмедегі төсекке жайлап оралдым

Біртүрлі бөлме мен мен бәріне бей-жай қалдым

өмір фельетон болды

Тозған мен ескі, тозған және ескі фельетон

Міне, бүгін ішкі қоңырау басталады, түстен кейін басталады

Мен бүгін осы жерден бастаймын

Мен енді бала емеспін, сен жігітті суырып алуың керек

Міне, бүгін ішкі қоңырау басталады

Міне, бастау керек

Мен ояндым, мен сені көрдім, сен сонда болдың

Жаман арман артта қалды

Сен менің жанымдасың, күн енді басталады

сенің түрің сұмдық

Сен менің жанымдасың, түн артта қалды

артта қалған