Pętle - Luxus

Od lat myśli swoje przerzucam na pętle

Nie wiem czy to jeszcze ma sens

Chyba robię to, no bo bez tego pęknę

Blizny zakryję tatuażem

Moje jutro nie jest tak do końca pewne

A o szczęściu mogę marzyć

Wysłuchują mnie chyba tylko te pętle

Do nich mówić mam odwagę

Ziom rzucał koksem i haszem, ja byłem innym Łukaszem

Gdybyś mnie spotkał wtedy na pętli, to byłbyś winny mi kasę

Ziom dziś nie wozi się Porshe, ziom dziś nie wozi się Bentley

Ziom nadal wolny, przy forsie

Bo nie gadał tak jak wy o tym na pętli

Dziś wsiadam na tej samej pętli

Na końcu trasy wiem co mnie czeka

Zmieniły się nazwy przedsiębiorstw miejskich

A dla mnie to ciągle jest MPK

Ostatnie siedzenie, bus 117 — ulica płynie jak rzeka

Pamiętam jak pierwsze wersy lepiłem

A po szybach MPKa deszcz ściekał

Osiem lat po milenium myśli przerzucam na pętle

Nie jest najlepiej z moją psychiką, popadam w dekadencję

Słabo się czuję codziennie, emocji natłok we mnie

Rodzice rozwodzą się, przytulam młodszego brata

Myślę jak to będzie, damn!

Od lat myśli swoje przerzucam na pętle

Nie wiem czy to jeszcze ma sens

Chyba robię to, no bo bez tego pęknę

Blizny zakryję tatuażem

Moje jutro nie jest tak do końca pewne

A o szczęściu mogę marzyć

Wysłuchują mnie chyba tylko te pętle

Do nich mówić mam odwagę

Pętle zabierają mi połowę życia

Choć żadna nie zabierze mi mego życia

Mówili: się Łukasz do tego przyzwyczaj

Bo pętla to jedyna linia życia

Przyzwyczaj się do tego, że musisz tyrać

Że musisz być miły lub miła

I powtarzaj pętle tę tak jak piosenkę tę

Która ostatnio tak Ci się wkręciła

I zatracam siebie w tym, nie wiem co będzie gdy

Zdejmę tę maskę i z pętli spróbuję wyjść

Sprawa jest przykra i nie chcę Cię wikłać w to

Chociaż przywykłaś to daruj mi wykład, bo

Nie wiem, w którym miejscu pętli jestem teraz

Myśli skaczą mi jakbym hajs tracił na flipperach

Nie wybaczą mi schematy, ich się nie wybiera

Zieje ogniem na mnie pętla ma niczym Chimera

Od lat myśli swoje przerzucam na pętle

Nie wiem czy to jeszcze ma sens

Chyba robię to, no bo bez tego pęknę

Blizny zakryję tatuażem

Moje jutro nie jest tak do końca pewne

A o szczęściu mogę marzyć

Wysłuchują mnie chyba tylko te pętle

Do nich mówić mam odwagę