Гроза - Лунный пёс

Над землей прошла гроза,

Без вины казни меня.

На слепых глазах слеза,

Шепчут горестью уста.

Очерти руками крест,

Крылья белые свяжи.

Торжествуя, чья-то месть,

Упрекнет меня во лжи.

Звери притаились у закрытой двери, гремят ключами не спят ночами.

Хищные звери рассуждают о вере, разрывают плоть, побивают камнями.

Ночь укроет света день,

Злые волки во хмелю.

Манит верхняя ступень,

Где-то там я, на краю.

Раздирайте ж плоть на части,

Так судили вы меня.

Я бессилен в вашей власти,

Заклеймите уходя.

Хищные звери потирают лапы.

Стряпня готова, дымится ужин.

Зверь вожак чует сладостный запах.

Что на десерт?

Человечьи души.

Над землей прошла гроза, без вины казни меня…

Жердің үстінен найзағай ойнады

Мені кінәсіз өлтіріңіз.

Соқыр көздің жасы

Ауыздың ащы сыбырлауы.

Қолдарыңызбен крест сызыңыз

Ақ қанаттарды байлаңыз.

Жеңіске жету, біреудің кек алуы,

Өтірік айтқаным үшін мені сөк.

Жануарлар жабық есікке тығылып, кілттерді сылдырлатып, түнде ұйықтамайды.

Жыртқыш аңдар иман туралы айтады, ет жыртады, таспен ұрады.

Түн күннің нұрын жабады,

Хоптағы зұлым қасқырлар.

Үстіңгі қадамды шақырады,

Мен бір жерде, шетте тұрмын.

Етті жарып,

Сондықтан сен мені соттадың.

Мен сенің күшіңде дәрменсізмін,

Бренд кету.

Жыртқыш аңдар табандарын ысқылайды.

Пісіру дайын, кешкі ас темекі шегуде.

Жетекші аң тәтті иісті иіскейді.

Десертке не керек?

Адамның жандары.

Жер бетінде найзағай өтті, мені кінәсіз өлтіріңіз ...