Le pays - LUKE

Dans mon pays,

Le bleu est noir

Je crois sourire,

J’ai cru te voir

Il y a déjà dans ce silence

Un dieu qui danse

Qui chante l’aurore d’une autre histoire

Qui croit aimer mais n’aime pas

Ah les sirènes,

Qu’elles viennent,

Qu’elles viennent…

Dans mon pays,

J’avale les siècles

Pour les recracher aussi sec

Mais de retour dans ma caline

On m’assassine

Dans mon pays,

Tout est normal

Seule la nuit a peur des étoiles

J’ai cru au monde

Stupide, stupide

Dans mon pays,

Les coeurs impurs

Jettent de l’ivresse sur leur blessure

Au fond si la fureur dérange

C’est parce qu’elle chante

Dans ce désert,

Danse sur la mer,

Mange le sel et bois de l’air

Et vos escortes m’emportent, m’emportent…

Jette la pluie, le vent et les étoiles

Jette ce cri qu’il souffle sur la grande voile

Jette l’enfance, le coeur de tes promesses

Jette tout, jette tout, retourne à l’ivresse

J’irai sourire au monde

Dans ma folie,

Rien ne m’affole

Il y a cette rumeur qui dégringole

Je suis cet enfant qu’on assassine

Je n’ai plus sixteen

Bercés par l’espoir qu’on nous laisse

Les trains de nuit crient leur détresse

Ah la rumeur des villes

Faut qu’elle scintille

Dans mon pays,

Cette tour d’ivoire

Me fait dire qu’il est trop tard

A tous les coeurs qui se résignent

Plus rien n’vous indigne

Tissons les rêves avec de l’air

Au milieu du funéraire

Dans ma forêt,

Plus rien ne m’intrigue

Менің елімде,

көк – қара

Мен күлемін деп ойлаймын,

Мен сені көрдім деп ойладым

Бұл тыныштық әлдеқашан бар

Би билейтін құдай

Кім басқа әңгіменің таңын жырлайды

Сүйемін деп ойлайтын, бірақ сүймейді

О сиреналар,

келсін,

Олар келсін...

Менің елімде,

Ғасырларды жұтамын

Оларды құрғақ түкіру үшін

Бірақ қайтадан құшағымда

Мені өлтіріп жатыр

Менің елімде,

Барлығы қалыпты

Түн ғана жұлдыздардан қорқады

Мен әлемге сендім

Ақымақ, ақымақ

Менің елімде,

Таза жүректер

Олардың жараларына мастық тастаңыз

Ашу мазаласа, тереңде

Себебі ол ән айтады

Мына шөлде,

Теңізде билеу,

Тұзды жеп, ауасын ішіңіз

Ал сенің жолсеріктерің мені алып кетеді, алып кетеді...

Жаңбырды, желді және жұлдыздарды құйыңыз

Бас желкенге соғатын айқайыңды шығар

Балалық шақты, уәделеріңіздің жүрегін тастаңыз

Барлығын тастаңыз, бәрін тастаңыз, мастыққа қайта оралыңыз

Мен әлемге күлімсіреп барамын

Менің ессіздігімде,

Мені ештеңе қорқытпайды

Құлдырап бара жатқан қауесет бар

Мен өлтіріліп жатқан баламын

Менде он алты жоқ

Біз қалдық деген үмітпен

Түнгі пойыздар қайғы-қасіреттерін айтады

Ах, қалалар туралы қауесет

Ол жарқырап тұруы керек

Менің елімде,

Бұл піл сүйегінен жасалған мұнара

Мені тым кеш деп айтуға мәжбүр етеді

Отставкаға кететін барлық жүректерге

Енді сені ештеңе мазаламайды

Армандарды ауамен тоқыңыз

Жерлеу рәсімінің ортасында

Менің орманымда,

Мені енді ештеңе қызықтырмайды