Mr/Mme - Loïc Nottet

Bonsoir monsieur, madame

Aujourd’hui, j’te dis tout

J’préfère t’parler en «tu»

Car je n’aime pas le «vous»

J’trouve que ça vieillit

Et moi, j’veux rester p’tit

Un gamin pour la vie

Sans mouchoirs, ni cris

Alors, vas-y, j’te dis tout

Sur le drame que j’vis

Au quotidien, en enfer

Voilà où j’suis

J’voudrais m’en aller

M'évader loin de tout

De ce monde de fous

Et partir je-ne-sais-où

Ce monde m'étrangle, m'écrase et me brûle

Me détruit, il m’empêche de vivre dans ma bulle

Alors, j’voudrais partir

Loin de tout, juste m’enfuir

Laisse-moi courir loin

Laissant ce monde à bannir

Si Dieu dit que l’suicide est un péché alors

Qu’il dise comment je part, sans lui faire de tort

Qu’il me transforme en c’que les médecins appellent «fou»

Et peut-être qu’ainsi j’y verrai dans le flou

Alors, cher Monsieur D

Aide-moi, aime-moi

Moi, j’n’y arrive pas

Dans ce monde que je vois

Dans ce monde de luttes

Où l’Homme n’est qu’une brute

Où l’Amour n’est plus rien

Que querelles et disputes

J’voudrais m'écrire un monde

Une planète rien qu'à moi

Une planète sur laquelle

Je me sentirais moi

Un renouveau, sans chaînes

Dépourvu de haine

Une planète sur laquelle

Tu me donnerais des ailes

Un nouvel univers

Où les larmes, les peines

Ne seraient qu’un mythe

Qu’une putain de légende urbaine

Alors, laisse-moi partir

Dis-moi comment m’enfuir

Assez d’questions posées

Laisse-moi, j’veux tout quitter

La seule chose que j’aime

En ta création: l’homme

C’est qu’il peut rêver chaque nuit, comme les mômes

Qu’on soit vieux, jeune, vilain

Gentil, ou encore moche

On a le droit d’rêver, sans même rien dans les poches

Mendiant, j’implore le soir

Je mendie de l’espoir

Mais la nuit est radine

Madame, garde sa morphine

Parce que j’ai pas payé

Ou du moins, pas assez

Né d’parents sans fortune

Elle me refuse la lune

Puisque certes, dans ce monde

On n’peut vivre sans ces nombres

Que tes enfants ont transformé en méchants monstres

Chaque mois tu en gagnes

Chaque jour tu en perds

L’addition est sévère

J’rends la note, j’quitte l’enfer

C’est vrai, j’m’avoue p’têtre vaincu

J’l’avoue, j’l’assume

La vie m’bouffe avec un sale goût d’amertume

Alors, entend-moi hurler

Gerber toutes mes tripes

Dans ce son qui conte la vie d’un con pessimiste

J’me sens seul, putain !

Personne me tient la main

Personne avec qui partager cette gloire, putain

J’marche seul sur un chemin

Qui semble sans lendemain

J’accélère mais personne ne m’attend à la fin

Alors, chaque soir, je bois

Je me tronche la gueule

Pour oublier, qu’au fond

Le succès, ça rend seul

Peu d’amis, peu de vie

J’suis enfermé sous vide

Plein d’ennemis, plus d’sortie

Dieu, j’ai besoin d’un guide

Certains bouffons diront

Que j’abuse, j’exagère

Mais qu’ils s’emmerdent ces cons

Car j’suis jeune et j’galère

Dans ma tête, c’est le bordel

Qui a éteint la lumière?

Maman, j’n’y vois plus clair

J’ai besoin qu’on m'éclaire

D’abord, c’est le bonheur

Quand tu donnes à ton coeur

À bouffer un amour

Qui calme tes douleurs

Tu oublies ton malheur

Mais, au fond, c’n’est qu’un leurre

Dans cette génération d’cons, remplie de menteurs

Une fois le coeur brisé

Pas besoin d’l’appeler

La solitude débarque

Elle vient vite te trouver

Elle n’attend pas qu’tu ouvres, nan !

Elle entre sans frapper

Tes coups d’blues sont pour elle un 4 heures à bouffer

Alors toi, qui es-tu?

Au fond, le sais-tu?

Car moi je n’sais plus qui je suis, j’suis perdu

Mon ambition est grande

Dure à satisfaire

Mon bonheur a le goût d’une saveur amère

Alors, monsieur, madame

J’l’avoue, j’suis malheureux

Et pourtant je vis de mon rêve de morveux

Mais c’est plus fort que moi

Il me manque encore ça

Ça et ça là-bas

Toujours plus, j’suis comme ça !

Alors, j’espère qu’un jour

Je pourrai faire l’amour

À une personne sincère

Qui n’me jouera pas d’tours

J’en ai vraiment assez

De donner sans retours

J’suis saoulé d’m’aimer, moi

Sans l'âme-soeur, c’est lourd

Mais, sachez tout de même

Que sur scène, grâce à vous

J’ai l’impression d'être loin de ce monde de fou

Car j'écris quand j’me plante

Et je ris quand je danse

Et je vis quand je chante

Et pour tout ça, j’te dis:

Merci

Қайырлы кеш мырза, ханым

Бүгін мен бәрін айтамын

Мен сенімен «сіз» деп сөйлескенді жөн көремін

Себебі маған "сен" ұнамайды

Менің ойымша, ол ескіреді

Ал мен, мен аз қалғым келеді

Өмір бойы бала

Орамалсыз немесе жылаусыз

Ендеше жүр, мен саған бәрін айтамын

Мен өмір сүріп жатқан трагедия туралы

Күн сайын тозақта

Міне, мен осындамын

Мен кеткім келеді

Барлығынан аулақ болыңыз

Мына жынды дүниеден

Ал мен қайда барамын, білмеймін

Бұл дүние мені тұншықтырып, жаншып, күйдіреді

Мені құртады, көпіршігімде өмір сүруден сақтайды

Сондықтан мен кеткім келеді

Барлығынан аулақ болыңыз, тек қашыңыз

қашып кетейін

Бұл дүниені қуу үшін тастап кету

Құдай өз-өзіне қол жұмсауды күнә десе

Оны ренжітпей қалай кететінімді айтсын

Мені дәрігерлер «жынды» деп атайтын адамға айналдырыңыз

Мүмкін осылайша мен бұлыңғырлықты көретін шығармын

Сонымен, құрметті Д

Маған көмектес, мені сүй

Мен, мен мұны істей алмаймын

Бұл дүниеде мен көремін

Бұл күрес әлемінде

Мұнда Адам тек қана жауыз

онда махаббат ештеңе емес

Қандай жанжалдар мен даулар

Мен өзіме бір әлем жазғым келеді

Мен үшін ғана планета

Онда орналасқан планета

Мен өзімді сезер едім

Тізбексіз жаңғыру

Жек көрушіліктен ада

Онда орналасқан планета

Сіз маған қанат берер едіңіз

Жаңа ғалам

Көз жасы, мұңы қайда

миф қана болар еді

Қалай аңыз

Ендеше мені жіберіңізші

Маған қалай қашуға болатынын айтыңыз

Сұрақтар жеткілікті

Мені тастаңыз, мен бәрін тастағым келеді

Маған ұнайтын жалғыз нәрсе

Сіздің жаратылысыңызда: адам

Ол балалар сияқты әр түнде армандай алады

Кәріміз бе, жаспыз ба, тентекпіз

Жақсы, тіпті ұсқынсыз

Біздің қалтамызда ештеңе болмай-ақ армандауға құқығымыз бар

Қайыршы, кешті өтінемін

Үміт сұраймын

Бірақ түн сараң

Ханым, оның морфинін сақтаңыз

Өйткені мен төлеген жоқпын

Немесе, кем дегенде, жеткіліксіз

Кедей ата-анадан туған

Ол мені айды жоққа шығарады

Өйткені, әрине, бұл дүниеде

Біз бұл сандарсыз өмір сүре алмаймыз

Сіздің балаларыңыз зұлым құбыжықтарға айналды

Ай сайын табыс табасыз

Күн сайын сіз біраз жоғалтасыз

Қосымша ауыр

Мен жазбаны қайтарамын, мен тозақтан кетемін

Бұл рас, мен жеңілетінімді мойындаймын

Мен оны мойындаймын, мен оны болжаймын

Өмір мені ащы лас дәммен жейді

Сондықтан менің айқайлағанымды тыңдаңыз

Менің барлық ішек-қарным

Бұл дыбыста пессимистік серкенің өмірін баяндайды

Мен өзімді жалғыз сезінемін!

Менің қолымды ешкім ұстамайды

Бұл даңқты бөлісетін ешкім жоқ, қарғыс атсын

Мен жалғыз жолмен жүремін

Бұл ертең жоқ сияқты

Мен жылдамдықты арттырамын, бірақ соңында мені ешкім күтпейді

Сондықтан мен әр түнде ішемін

Мен құлағымды тепемін

Ұмыту үшін, тереңде

Сәттілік сізді жалғыз етеді

Достар аз, өмір аз

Мен вакуумда құлыптаулымын

Дұшпанға толы, шығу жоқ

Құдайым, маған жол көрсетуші керек

Кейбір әзілкештер айтады

Мен қиянат жасадым, мен асыра айтамын

Бірақ мына ақымақтар жалықтыра берсін

Өйткені мен жаспын, күресіп жатырмын

Менің басымда бұл тәртіпсіздік

Жарықты кім өшірді?

Мама, мен анық көрмеймін

Маған ағартатын адам керек

Бірінші бақыт

Жүрегіңді бергенде

Махаббатты жеу үшін

Сенің ауырсынуыңды кім басады

Сіз өз бақытсыздығыңызды ұмытасыз

Бірақ, тереңде бұл жай ғана алдау

Бұл өтірікшілерге толы ақымақ ұрпақта

Бірде жүрек жаралады

Оған қоңырау шалудың қажеті жоқ

Жалғыздық келе жатыр

Ол сені табу үшін тез келеді

Ол сенің ашуыңды күтпейді, жоқ!

Тақылдатпай кіреді

Сіздің блюз суреттеріңіз оған 4 сағат жеуге арналған

Сонда сен, сен кімсің?

Білесің бе?

Өйткені мен енді кім екенімді білмеймін, адасып қалдым

Менің амбициям керемет

қанағаттандыру қиын

Менің бақытым ащы дәмге ұқсайды

Сонымен, сэр, ханым

Мойындаймын, мен бақытсызмын

Соған қарамастан мен өзімнің арманыммен өмір сүріп жатырмын

Бірақ ол менен күшті

Мен оны әлі сағынамын

Анау-мынау

Әрқашан көбірек, мен солаймын!

Сондықтан бір күні үміттенемін

Мен махаббат жасай аламын

Шынайы адамға

Кім маған ойын ойнамайды

Мен шынымен де жеткілікті болдым

Қайтарымсыз беру

Мен мені, мені жақсы көру үшін маспын

Жан жары болмаса, ауыр

Бірақ бәрібір біліңіз

Сахнада ғана, рахмет сізге

Мен өзімді бұл жынды дүниеден алыстап кеткендей сезінемін

Өйткені мен апатқа ұшыраған кезде жазамын

Ал мен билегенде күлемін

Ал мен ән айтсам өмір сүремін

Осының бәрі үшін мен сізге айтамын:

Рақмет сізге