Гении - LISSEN2

В этом стоге столько потерянных игл.

Мир существует по правилам настольных игр

Жестоких;

я пустоту хотел бы взять за эпиграф.

Да только, не будет понят он многим, невидимы строки

Живущим в остроге собственных дум.

В одно и то же время землю посещать не дано подобным двум.

Их мысли необъятны, дела неповторимы.

Они уходят рано, унося тайны в могилы.

Где гении?

Так много воска растаяло.

Как не стало последнего, кто бы небо заставил

Хотя бы пару звёзд вернуть обратно в эту бездну.

Небеса молчат, всё так же пусто свято место.

Всё те же ветхие и пыльные плиты надгробий.

Всё тот же скромный букет, возложенный теми, кто помнит.

Всё те скорбные дважды в год даты, всё те же цитаты

Любимых строк из стихов, и так с утра до заката.

Король умер, да здравствует король отныне.

Имя, пережившее века, нас сделало другими.

Несущим истину, per aspera ad astra,

Золотые обелиски, вечное царство.

Можешь найти в радости или в тоске меня.

В оболочке дурака или гения.

Если же вдруг обнаружишь меня во снах,

То знай, что я — это твоё настроение.

Ты можешь найти в радости или в тоске меня.

В оболочке дурака или гения.

Если же вдруг обнаружишь меня во снах,

То знай, что я — это твоё настроение.

Время всё равно на свет порождает нового гения,

Дауна, аута, шизофреника.

Кого-нибудь, кто понял бы мир этот по-своему.

Но мир людей выносит один вердикт — душевно больной.

Ведь эта толпа привыкла в голос в один твердить громко.

Сильных не простив, колет иголками.

Почва под ногами — лезвие довольно тонкое.

Чей-то шаг в сторону, чей-то единственный шаг.

Свой единственный шанс зажав в зубах,

Новый гений пишет письмо небесам.

И девять из девяти раз небо просит переписать всё заново.

Всё та же картина, всё та же вода из-под крана.

Символ вечной сакраментальности дней от обыденности.

Под силу жизнь убить в нас вполне внутри.

Владельцу фальшивых чувств нет места жалости.

Ну, по-другому было бы всё ведь наверно,

Если бы были внутри не пыль и песок, а всего-навсего сердце.

Казалось бы, просто чьё-то новое хобби.

Кровь расходится по зарослям вен

Так же, как и мы по земле миллиардами копий.

Можешь найти в радости или в тоске меня.

В оболочке дурака или гения.

Если же вдруг обнаружишь меня во снах,

То знай, что я — это твоё настроение.

Ты можешь найти в радости или в тоске меня.

В оболочке дурака или гения.

Если же вдруг обнаружишь меня во снах,

То знай, что я — это твоё настроение.

Ему одиноко немного и эти окна, выйти бы в них

Хотя быть на пару шагов, ну, быть выше других.

Выше умов, выше тех мимикой мысли о быте.

Великий народ, но слышишь гения — не велики мы.

Будем пить эти главы из книг, как бы ни стих.

Это так донести, тактами в бит слово сулит.

Блик в памяти, снова блик, слогом колют тысячи пик.

Мысль будто вмиг рвут, сквозь зубы шипит.

Глоком, квадратами строк, в машине, дома, в бистро.

Словно сломано всё там, ненастроенный мозг.

Но для него возможно видимо то,

Что многим невидимо, это неудивительно.

Где гений, где ты?

Дай детям хлеб, людям мир,

Или вечную жизнь, пусть в этом котле кипит.

Где гений, где ты?

Дай свет в ночи слепым,

Пусть видят вечность, ведь тут её корень — ты.

Бұл дестеде қаншама жоғалған инелер бар.

Әлем үстел ойындарының ережелері бойынша өмір сүреді

Қатыгез;

Бослықты эпиграф ретінде алғым келеді.

Иә, тек, оны көпшілік түсінбейді, сызықтар көрінбейді

Өз ойларының түрмесінде өмір сүру.

Сонымен бірге, ұқсас екеуіне жерге бару берілмейді.

Олардың ойлары орасан зор, істері ерекше.

Сырларын қабірге апарып, ерте кетеді.

Генийлер қайда?

Осыншама балауыз еріді.

Аспанды мәжбүрлейтін соңғы адам ретінде

Бұл тұңғиыққа кем дегенде бір-екі жұлдызды қайтарыңыз.

Аспан үнсіз, киелі жер әлі бос.

Бәрі бірдей тозығы жеткен, шаң басқан құлпытастар.

Есте қалғандар қойған қарапайым гүл шоғы.

Жылына екі рет қайғылы даталардың бәрі бірдей дәйексөздер

Поэзиядан сүйікті жолдар, сондықтан таңертеңнен күн батқанға дейін.

Патша өлді, бұдан былай патша аман болсын.

Ғасырлар бойы сақталып келе жатқан атау бізді ерекшелендірді.

Шындықты жеткізушілер, per aspera ad astra,

Алтын обелиск, мәңгілік патшалық.

Мені қуанышта да, қайғыда да таба аласыз.

Ақымақ немесе данышпанның қабығында.

Түсімде мені кенет тапсаң,

Онда мен сенің көңіл-күйіңмін деп біл.

Мені қуанышта да, қайғыда да таба аласыз.

Ақымақ немесе данышпанның қабығында.

Түсімде мені кенет тапсаң,

Онда мен сенің көңіл-күйіңмін деп біл.

Уақыт әлі туады жаңа данышпан,

Төмен, сыртта, шизофрения.

Бұл дүниені өзінше түсінетін адам.

Бірақ адамдар әлемі бір үкім шығарады - психикалық ауру.

Өйткені, бұл тобыр бір дауыспен қатты қайталауға дағдыланған.

Мықтыны кешірмей, ине шаншып.

Аяқ астындағы жер өте жұқа пышақ.

Біреудің қадамы жағына, біреудің жалғыз қадамы.

Жалғыз мүмкіндігіңді тісте қысып,

Жаңа данышпан көкке хат жазып жатыр.

Ал тоғыздың тоғызы аспан бәрін қайта жазуды сұрайды.

Баяғы сурет, бұрынғысынша ағын су.

Күнделікті өмірдегі күндердің мәңгілік қасиеттілігінің символы.

Бізді іштей толығымен өлтіру өмірдің қолында.

Жалған сезім иесінің аяуға жері жоқ.

Бәрі басқаша болар еді, бәлкім,

Ішінде шаң мен құм болмаса, жүрек қана болса.

Бұл біреудің жаңа хоббиі сияқты көрінді.

Қан тамырлардың қалың шоқтары арқылы бөлінеді

Жер бетінде миллиардтаған көшірмелермен жүргеніміз сияқты.

Мені қуанышта да, қайғыда да таба аласыз.

Ақымақ немесе данышпанның қабығында.

Түсімде мені кенет тапсаң,

Онда мен сенің көңіл-күйіңмін деп біл.

Мені қуанышта да, қайғыда да таба аласыз.

Ақымақ немесе данышпанның қабығында.

Түсімде мені кенет тапсаң,

Онда мен сенің көңіл-күйіңмін деп біл.

Ол аздап жалғыз және бұл терезелер олардан шығып кетеді

Бір-екі қадам болса да, басқалардан жоғары болу.

Ақыл-ойдан жоғары, өмір туралы мимикалық ойлардан жоғары.

Ұлы адамдар, бірақ сіз генийді естисіз - біз ұлы емеспіз.

Бұл тарауларды қалай аят болса да кітаптардан ішеміз.

Ол соншалықты жеткізіледі, бұл сөз битке циклде уәде береді.

Жадтағы жарқыл, тағы да жарқыл, Буында мыңдаған шыңдар.

Ой әп-сәтте жыртылып кететін сияқты, тістің арасынан ысқырады.

Глок, шаршы жіптер, машинада, үйде, бистрода.

Онда бәрі бұзылған сияқты, реттелмеген ми.

Бірақ ол үшін, шамасы,

Көпшілікке көрінбейтін нәрсе таңқаларлық емес.

Данышпан қайда, сен қайдасың?

Балаларға нан бер, адамдарға тыныштық бер,

Немесе мәңгілік өмір, осы қазанда қайнасын.

Данышпан қайда, сен қайдасың?

Түнде соқырларға нұр бер,

Олар мәңгілікті көрсін, өйткені мұнда оның тамыры сенсің.