Urban Refugee - Linx

Living here in immobile space

I’ve no reason to join the race

Feel forgotten and cast aside

Words can’t bandage my wounded pride

Sometimes I feel as if I‘m a refugee

Money’s tight things are really tough

Fun is scarce there’s just not enough

Now everyone’s going through hard times

But it’s worse when you’re last in line

Sometimes I feel as if I’m a refugee

You know sometimes I feel as if I’m a refugee

Ah-la-la-la-la-la

Ah-la-la-la-la-ya

Ah-ya-la-la-la-la

Ah-la-la-la-ya

Apathy has opened school

What we thought of as exceptions

Have now become the rule

The voice of reason screaming loud

But no-one wants to hear

Oh no

Hope is leaving here

Now those defended by no-one else

Just end up fighting amongst themselves

We’re encouraged to sit things out

But food for thought won’t fill hungry mouths

Sometimes I feel as if I’m a refugee

Life’s not good for me

Oh no no good for me

People say that it’s no go here

Well is that why our lives go nowhere

Sometimes I feel as if I’m a refugee

You know sometimes I feel as if I’m a refugee

Oh no oh no

Trouble’s following me around

Everywhere I go everywhere I turn

Oh no life’s been bad to me

My hopes and dreams are just crumbling down

They say things will get better

But why not now

Why

Мұнда қозғалмайтын кеңістікте өмір сүру

Жарысқа қосуға                                                                          касу         косу   негізі   себебі       негізі    себебі     себеп      себеби       себебі       себеп        себеб|

Ұмытылғандай сезініп, бір жаққа тастаңыз

Жараланған мақтанышымды сөздер таңып тастай алмайды

Кейде өзімді босқын сияқты сезінемін

Ақшаның қиындығы өте қиын

Көңілді аз жәй ғана жетпейді

Қазір барлығы қиын кезеңдерді бастан өткеруде

Бірақ соңғы кезекте тұрғаныңыз одан да нашар

Кейде өзімді босқын сияқты сезінемін

Білесіз бе, мен кейде өзімді босқын сияқты сезінемін

Ах-ла-ла-ла-ла-ла

Ах-ла-ла-ла-ла-я

Ах-я-ла-ла-ла-ла

Ах-ла-ла-ла-я

Апатия мектеп ашты

Біз нені ерекшелік  деп ойладық

Енді ережеге айналды

Қатты айқайлаған ақылдың даусы

Бірақ ешкім естігісі келмейді

О жоқ

Үміт осы жерден кетіп бара жатыр

Енді оларды ешкім қорғамайды

Бір-бірімен төбелесіңіз

Біз заттарды отыруға шақырамыз

Бірақ ойланатын тамақ аш ауызды толтырмайды

Кейде өзімді босқын сияқты сезінемін

Мен үшін өмір жақсы емес

О жоқ мен үшін жақсы емес

Адамдар бұл жерге бару мүмкін емес дейді

Сондықтан біздің өміріміз ешқайда кетпейді

Кейде өзімді босқын сияқты сезінемін

Білесіз бе, мен кейде өзімді босқын сияқты сезінемін

Ой жоқ жоқ

Мәселе мені айналып жүр

Қайда барсам да, қай жерге бұрылсам да

О, жоқ өмір мен үшін жаман болмады

Үміттерім мен армандарым сөніп барады

Олар жағдай жақсарады дейді

Бірақ неге қазір емес

Неліктен