Телефоны - Lalo Project

Давай закроем наши телефоны.

Давай закроем наши телефоны.

Давай закроем наши телефоны навсегда,

И бросим эти города.

Откроем двери и вздохнем свободой,

И тогда сбежим от мира навсегда.

Давай закроем наши телефоны.

Пустые звонки, картинки и лайки,

Надутые губы, машины и байки,

история что радует сердце.

Простыми глазами, простыми делами,

Я встречу надежду, закрыв все сети.

Будем за руки бежать словно дети.

Заедешь за мной, закроем все окна,

Оставим все в прошлом, как сон безнадежный,

Имя без имени, без имени.

И я вам пою: «Живите душою,

Где ты настоящий, где пахнет любовью,

Где грубые взгляды не в телефоне».

Давай закроем наши телефоны навсегда,

И бросим эти города.

И тихий шепот нежных слов друг другу,

Ты и я, мы будем вместе навсегда.

Давай закроем наши телефоны.

Давай закроем наши телефоны.

История с селфи,

Пустые улыбки и звон алкоголя.

Мы все в телефонах, мы все Робинзоны.

Мы словно на острове мрачной свободы.

Мы просто одни, и нет у нас воли,

Потерянные лица, пустые улыбки.

А сердце пустое, и плачет без моря,

Надежды, любви и простора.

Мы выбросим наши рабы телефоны.

И я вам пою: «Живите душою,

Где ты настоящий, где пахнет любовью,

Где грубые взгляды не в телефоне».

Давай закроем наши телефоны.

Давай закроем наши телефоны.

Давай закроем наши телефоны навсегда,

И бросим эти города.

Откроем двери и вздохнем свободой,

И тогда сбежим от мира навсегда.

Давай закроем наши телефоны.

Давай закроем наши телефоны навсегда,

И бросим эти города.

Откроем двери и вздохнем свободой,

И тогда сбежим от мира навсегда.

Телефондарымызды жауып алайық.

Телефондарымызды жауып алайық.

Телефондарымызды мәңгілікке жабайық

Ал енді бұл қалаларды тастап кетейік.

Есіктерді ашып, еркіндікпен тыныс алайық,

Содан кейін біз дүниеден мәңгілікке қашамыз.

Телефондарымызды жауып алайық.

Бос қоңыраулар, суреттер мен ұнатулар,

Еріндер, көліктер мен велосипедтер

жүрекке ұнайтын әңгіме.

Қарапайым көзбен, қарапайым іспен,

Мен барлық желілерді жабу арқылы үмітті кездестіремін.

Балалар қол ұстасып жүгірейік.

Сіз мені алып кетесіз, барлық терезелерді жабасыз,

Бәрін өткенге қалдырайық, үмітсіз арман сияқты,

Аты жоқ, аты жоқ есім.

Мен саған ән айтамын: «Жаныңмен өмір сүр,

Шынайы қайдасың, махаббат иісі қайда,

Телефонда дөрекі көзқарастар жоқ жерде.

Телефондарымызды мәңгілікке жабайық

Ал енді бұл қалаларды тастап кетейік.

Бір-біріне нәзік сөздердің тыныш сыбыры,

Сен екеуміз мәңгі бірге боламыз.

Телефондарымызды жауып алайық.

Телефондарымызды жауып алайық.

Селфи оқиғасы,

Бос күлкі және алкогольдің дыбысы.

Біз бәріміз телефондамыз, бәріміз Робинсонбыз.

Біз мұңды бостандық аралында сияқтымыз.

Біз жалғызбыз, ал бізде ерік жоқ,

Жоғалған жүздер, бос күлкілер.

Ал жүрек бос, теңізсіз жылайды,

Үміт, махаббат және кеңістік.

Біз құл телефондарымызды лақтырамыз.

Мен саған ән айтамын: «Жаныңмен өмір сүр,

Шынайы қайдасың, махаббат иісі қайда,

Телефонда дөрекі көзқарастар жоқ жерде.

Телефондарымызды жауып алайық.

Телефондарымызды жауып алайық.

Телефондарымызды мәңгілікке жабайық

Ал енді бұл қалаларды тастап кетейік.

Есіктерді ашып, еркіндікпен тыныс алайық,

Содан кейін біз дүниеден мәңгілікке қашамыз.

Телефондарымызды жауып алайық.

Телефондарымызды мәңгілікке жабайық

Ал енді бұл қалаларды тастап кетейік.

Есіктерді ашып, еркіндікпен тыныс алайық,

Содан кейін біз дүниеден мәңгілікке қашамыз.