L'équilibre - Kyo

La première nuit on s’emboîte puis transpirant on se décolle

Dos à dos comme une longue caresse qui lentement se dérobe

La millième nuit on suffoque, besoin d’air et besoin d’espace

Nos pieds persistent puisqu’ils se touchent puis l’on s'évite puisqu’on se lasse

On rêve d’un goût inconnu dans la bouche

La nostalgie ne fait plus effet c’est une pilule qui nous étouffe

Puis vient cette femme qui tourne autour qui fait sa danse et qui sème le doute

Et qui l’arrose de ses sourires mon dieu que la sensation est douce

L'équilibre est fragile

Quand on navigue entre les rives

Je commence tu termines

L’orage nous tient immobiles

Elle appuie là où ça fait mal jusqu'à ce que je craque

Jusqu'à ce que mes valeurs s’effondrent et que je passe à l’acte

Alors calmement tout explose

Il y aura l’avant et l’après

Comme une dose d’adrénaline sulfureusement injectée

Puis je rentre tous les soirs

Chaque fois un peu plus tard

Avant chaque baiser c’est la douche pour se dire bonjour et bonsoir

J’ai l’impression de devenir fou, c’est l’arythmie dans le myocarde

Est-ce que je perds pied, est-ce que c’est bien la fin de notre histoire

L'équilibre est fragile

Quand on navigue entre les rives

Je commence tu termines

L’orage nous tient immobiles

Cette nuit tu n’as pas dormi, je t’ai retrouvée dans le noir

Les yeux gonflés par le mépris, par la tristesse et par la rage

La voix cassée par les larmes tu veux connaître tous les détails

Où, quand, comment, ce qu’elle a de plus que toi

Comme l’enfant désemparé j’essaie de te prendre dans mes bras

Mais la porte claque ma vie vient juste de voler en éclat

Et le silence me tabasse quand je n’entends plus ta voix

J’essaie de prendre la mesure, et l'étendue des dégâts mais c’est trop tard

L'équilibre est fragile

Quand on navigue entre les rives

Je commence tu termines

L’orage nous tient immobiles

On me dit que tu vas bien, et que tu as refait ta vie

Qu’il n’est pas du tout comme moi, qu’il ne te fera jamais souffrir

Mais moi je ne vais pas bien, moi je n’ai pas refait ma vie

Je me retrouve juste comme un con dans une mauvaise comédie romantique

À écouter nos chansons à regarder nos vieux films

Jusqu'à connaître par cœur les premières lettres qu’on s’est écrites

Mais quand l’amour est trop fort il ne veut pas qu’on s’en défile

Je te retrouve devant ma porte avec tes deux petites valises

La première nuit on s’emboîte puis transpirant on se décolle

Dos à dos comme une longue caresse qui lentement se dérobe

La millième nuit on suffoque, besoin d’air et besoin d’espace

Et j’ai l’impression que chaque soir, c’est toi qui rentre un peu plus tard

Бірінші түнде бір-бірімізге жарасып, терлеп, қабыршақтаймыз

Ақырын сырғып кететін ұзақ сипалау сияқты артқа

Мыңыншы түнде тұншығамыз, ауа керек, кеңістік керек

Біздің аяқтарымыз тиіп жатқанда сақталады, содан кейін біз шаршаған кезде бір-бірімізден аулақ боламыз

Біз ауыздағы белгісіз дәм туралы армандаймыз

Сағыныш енді жұмыс істемейді, бұл бізді тұншықтыратын таблетка

Сосын айналаны билеп жүріп, күмән тудыратын мына әйел келеді

Кім күлімсіреп шашса, сезім тәтті ғой құдайым

Тепе-теңдік нәзік

Біз жағалар арасында жүзіп келе жатқанда

Мен бастаймын, сен аяқта

Дауыл бізді ұстап тұр

Ол ауырған жерімді мен сынғанша басады

Менің құндылықтарым бұзылып, мен әрекет етпейінше

Осылайша тыныштықпен бәрі жарылып кетеді

Бұрын да, кейін де болады

Адреналиннің күкіртті инъекциялық дозасы сияқты

Сосын үйге күнде кешке келемін

Әр жолы сәл кейінірек

Әрбір сүйісу алдында сәлем және қайырлы кеш деп айту душ

Мен өзімді жынданып бара жатқандай сезінемін, бұл миокардтағы аритмия

Аяғымнан айырылдым ба, әңгімеміз осымен бітті ме

Тепе-теңдік нәзік

Біз жағалар арасында жүзіп келе жатқанда

Мен бастаймын, сен аяқта

Дауыл бізді ұстап тұр

Кеше түнде ұйықтамадың, мен сені қараңғыда таптым

Менсінуден, мұң мен ашудан ісінген көздері

Сіз барлық мәліметтерді білгіңіз келетін көз жасымен бұзылған дауыс

Қайда, қашан, қалай, оның сенен артық несі бар

Шарасыз бала сияқты мен сені құшақтай аламын

Бірақ есік қағылады менің өмірім жай ғана сынды

Мен сенің дауысыңды естімей қалғанда, тыныштық мені ренжітеді

Мен шараны және зиянның көлемін анықтауға тырысамын, бірақ бәрі кеш

Тепе-теңдік нәзік

Біз жағалар арасында жүзіп келе жатқанда

Мен бастаймын, сен аяқта

Дауыл бізді ұстап тұр

Маған сенің жағдайың жақсы, өміріңді қайта құрдың дедім

Оның маған мүлдем ұқсамайтынын, сені ешқашан ренжітпейтінін

Бірақ мен жақсы емеспін, өмірімді қайта құрған жоқпын

Мен жай ғана жаман ром-комға түскен ақымақ сияқтымын

Ескі фильмдерімізді көріп әндерімізді тыңдау

Бір-бірімізге жазған алғашқы хаттарымызды жатқа білгенше

Бірақ махаббат тым күшті болса, ол бас тартқысы келмейді

Мен сізді екі кішкентай чемоданыңызбен есігімнің сыртында қарсы аламын

Бірінші түнде бір-бірімізге жарасып, терлеп, қабыршақтаймыз

Ақырын сырғып кететін ұзақ сипалау сияқты артқа

Мыңыншы түнде тұншығамыз, ауа керек, кеңістік керек

Әр түнде үйге сәл кешігіп келетіндей сезінемін