All'orizzonte - Kento

Nato in Calabria seconda metà dei '70

Una famiglia che lottava a far quadrare il conto in banca

E imparo appena a parlare per salutare

Emigriamo prima della prima elementare

E prima spiagge e gabbiani vento e risacca

E poi il rumore delle fabbriche e la pioggia sulla giacca

A 5 anni o forse meno è già un segreto

Che partivo già pensando a tornare indietro

Anche se avevo altri parenti in alta Italia

In Svizzera nel Canada in Argentina e Australia

Sangue del mio sangue che è sparso sull’atlante

Ancora oggi odio chi disprezza l’emigrante

E ripensandoci poteva andarmi peggio

Ma mamma ha vinto il concorso e si torna a Reggio

Come la pioggia riporta alla fonte il fiume

La casa è dov'è il cuore e non è un luogo comune!

Ho gli occhi all’orizzonte fin da quando ero bambino

Mio padre mi diceva parole che non capivo

Lo capisco adesso perchè adesso il mio destino

Sono io che lo scrivo!

sono io che lo scrivo!

Ho gli occhi all’orizzonte fin da quando ero bambino

Mio padre mi diceva parole che non capivo

Lo capisco adesso perchè adesso ciò che vivo

Mi dà un nuovo motivo per ogni nuovo respiro!

Crescendo raggiungevo qualche piccola vittoria

A scuola ero il migliore in Italiano e Storia

Le prime borse di studio messe alla posta

A centomila a centomila che il futuro costa

E dopo era la vita di un ragazzo calabrese

Di botte non ne ho date più di quante ne abbia prese

A 15 anni gridavo la vita è mia

Scontri piazza fasci manganelli e polizia

E ho visto sangue per terra e pistole a scuola

Amici del pallone uccisi per mezza parola

E ho visto gente cambiare cognome e accento

Ma il posto da cui provengono resta dentro

Ed i mafiosi sui muri della città

Non dicono DC ma Casa delle libertà

'95 qua la storia non migliora

Ho diciott’anni faccio le valigie e parto ancora!

Ho gli occhi all’orizzonte fin da quando ero bambino

Mio padre mi diceva parole che non capivo

Lo capisco adesso perchè adesso il mio destino

Sono io che lo scrivo!

sono io che lo scrivo!

Ho gli occhi all’orizzonte fin da quando ero bambino

Mio padre mi diceva parole che non capivo

Lo capisco adesso perchè adesso ciò che vivo

Mi dà un nuovo motivo per ogni nuovo respiro!

E mi ritrovo a Roma io ragazzo di provincia

Tra l’università e un millennio che comincia

Intanto mille palchi mille fatti mille scazzi

E continuavo a cercare il mare in mezzo ai palazzi

Lavoro da precario ben oltre l’orario

Scrivevo ma le rime non pagavano il salario

E adesso sono grande ho un mutuo sulle spalle

E nessun capitale se non cervello e palle

Guardo lo specchio a Novembre sono 31

E non ho mai fatto una striscia nè sparato a nessuno

Ho varie cicatrici e ricordi infelici

Ma un sole ben più forte nelle radici

E non sono dalla parte dei vincenti

Ma conosco il mio futuro ed i suoi occhi verdi

Ed ho molte più favole che lacrime da scrivere

Se lei mi sorride non mi resta che viverle!

Ho gli occhi all’orizzonte fin da quando ero bambino

Mio padre mi diceva parole che non capivo

Lo capisco adesso perchè adesso il mio destino

Sono io che lo scrivo!

sono io che lo scrivo!

Ho gli occhi all’orizzonte fin da quando ero bambino

Mio padre mi diceva parole che non capivo

Lo capisco adesso perchè adesso ciò che vivo

Mi dà un nuovo motivo per ogni nuovo respiro!

1970 жылдардың екінші жартысында Калабрияда дүниеге келген

Банкте күнкөріс қамымен жүрген отбасы

Мен жай ғана сәлем айтуды үйреніп жатырмын

Біз бірінші сыныпқа дейін көшіп барамыз

Ал бірінші жағажайлар мен шағалалар, жел мен сау

Содан кейін зауыттардың шуы және курткадағы жаңбыр

5 жаста немесе одан да кіші болуы мүмкін, бұл құпия

Мен қайтып оралу туралы ойланып жүргенмін

Жоғары Италияда басқа туыстарым болса да

Швейцарияда, Канадада, Аргентинада және Австралияда

Атласта төгілген қанымның қаны

Қазір де көшкенді менсінбейтіндерді жек көремін

Бұл туралы ойласақ, бұл бұдан да жаман болуы мүмкін еді

Бірақ анам жарыста жеңіске жетті және біз Реггиоға ораламыз

Жаңбыр өзенді                                       жаңбыр                                      Жаңырына  Жаңбыр  Жаңбырын Жаңбыр 000               

Үй - бұл жүректің қайда екенін және бұл ортақ орын емес!

Кішкентай кезімнен көзім көкжиекте

Әкем  маған түсінбейтін сөздер айтты

Мен оны қазір түсінемін, өйткені қазір менің тағдырым

Мен жазып жатырмын !

Мен жазып жатырмын !

Кішкентай кезімнен көзім көкжиекте

Әкем  маған түсінбейтін сөздер айтты

 Мен мұны қазір түсінемін, өйткені мен қазір өмір сүріп жатырмын

Бұл маған әрбір жаңа тыныс алу үшін жаңа себеп береді!

Есейе келе шағын жеңістерге жеттім

Мектепте мен итальяндық және тарих пәнінен үздік болдым

Поштаға жіберілген алғашқы стипендиялар

Жүз мыңнан жүз мыңға дейін, бұл болашақ шығындар

Содан кейін бұл Калабрия баланың өмірі болды

Мен алғанымнан  артық жәбір көрген жоқпын

15 жасымда өмір менікі деп айқайладым

Алаңдағы таяқтармен және полициямен қақтығыс

Мен мектепте қан мен зеңбіректерді көрдім

Футбол достары жарты сөз үшін өлтірілді

Мен адамдардың тегі мен екпінін өзгерткенін көрдім

Бірақ олар өздері тұрған жер

Ал қаланың қабырғаларындағы мафиоздар

Олар DC емес, Бостандықтар үйі дейді

'95 мұнда әңгіме жақсармайды

Мен он сегіздемін, сөмкелерімді жинап қайта кетемін!

Кішкентай кезімнен көзім көкжиекте

Әкем  маған түсінбейтін сөздер айтты

Мен оны қазір түсінемін, өйткені қазір менің тағдырым

Мен жазып жатырмын !

Мен жазып жатырмын !

Кішкентай кезімнен көзім көкжиекте

Әкем  маған түсінбейтін сөздер айтты

 Мен мұны қазір түсінемін, өйткені мен қазір өмір сүріп жатырмын

Бұл маған әрбір жаңа тыныс алу үшін жаңа себеп береді!

Мен Римде провинцияның баласы боламын

Университет пен басталатын мыңжылдық арасында

Бұл арада мың кезең, мың факт, мың сказци

Ал мен ғимараттардың ортасынан теңізді іздей бердім

Мен жұмыс уақыты аяқталғаннан кейін қауіпті жұмысшы ретінде жұмыс істеймін

Мен жаздым, бірақ рифмалар жалақыны төлемеді

Қазір мен есейдім, иығымда ипотека бар

Және ешқандай елордан, бірақ ми мен доптар жоқ

Айнаға қарасам, қарашада 31 болды

Ал мен ешқашан сызып, ешкімді атып көрген емеспін

Менде әртүрлі тыртықтар мен бақытсыз естеліктер бар

Бірақ тамырларда әлдеқайда күшті күн

 Мен жеңген жақта емеспін

Бірақ мен болашағымды және оның жасыл көздерін білемін

Менде жазу үшін көз жасынан гөрі көптеген ертегілер бар

Ол маған күлсе, мен тек солармен өмір сүруім керек!

Кішкентай кезімнен көзім көкжиекте

Әкем  маған түсінбейтін сөздер айтты

Мен оны қазір түсінемін, өйткені қазір менің тағдырым

Мен жазып жатырмын !

Мен жазып жатырмын !

Кішкентай кезімнен көзім көкжиекте

Әкем  маған түсінбейтін сөздер айтты

 Мен мұны қазір түсінемін, өйткені мен қазір өмір сүріп жатырмын

Бұл маған әрбір жаңа тыныс алу үшін жаңа себеп береді!