Virheetön - Katri Ylander

Savuiseen nurkkaan, sen viimeiseen pöytään

jäät suru kasvoillasi

mua tervehdit hiljaa ja käännät pois pään

et päästä sun maailmaasi

onko se liikaa, kun mä tiedän

sä oot särkyvää

tuoko se liikaa häpeää?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Mä muistan sen yön, kun rapussa kaikui

te huusitte ja niin lähti hän

yhdessä yössä sä toiseksi muutuit

hiljaisuuteen kätket nyt ikävän

onko se liikaa, kun mä tiedän

sun salaisuuden

onko se liikaa yksinäinen?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Kukapa meistä oisi aina virheetön.

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Түтіндеген бұрышқа, оның соңғы үстеліне

сіз бетіңізде депрессияға ұшырайсыз

муа үнсіз амандасып, басыңды бұрады

сен өз әлеміңе күнге кірмейсің

Мен білгенде тым көп пе

жарылып кеттің

бұл тым көп ұят әкеледі ме?

Сіз керемет емессіз

сен жай ғана адамсың

кім едік, кім еді

әрқашан мінсіз бе?

Баспалдақтың жаңғырыққаны сол түн есімде

- деп айқайладыңыз да ол кетіп қалды

бір түнде өзгердің

Сізді өшіру үшін қазір мұңайып жасырыңыз

Мен білгенде тым көп пе

күннің құпиясы

тым жалғыздық па?

Сіз керемет емессіз

сен жай ғана адамсың

кім едік, кім еді

әрқашан мінсіз бе?

Қайсысымыз әрқашан мінсіз болар едік.

Сіз керемет емессіз

сен жай ғана адамсың

кім едік, кім еді

әрқашан мінсіз бе?

Сіз керемет емессіз

сен жай ғана адамсың

кім едік, кім еді

әрқашан мінсіз бе?