Conscium - Kardashev

Thrown into the wind to create.

Held under the dirt for seven days.

Nothing is hastened,

all things are done.

O, evening to morning!

«Then come to me in bright defile,

where judgement day is not a thing

that can be delayed for overlong.»

*

Silence at Dawn.

Everything in its place.

Slow moving tides reflect cinnabar skies.

The Earth is beautiful and one day

I shall die.

I’ll step into forever,

where the edge is gone.

The Earth unseeded —

The sun sets upon nowhere.

Beauty as emptiness?

Oh, what will I do with such

beauty as emptiness?

And now in light, and in knowledge of this…

what must I do?

what must be done?

Millions of embers have gone out

behind my back.

Four hundred billion more

stare at me from the dull horizon.

Where do I stand?

What claim to make?

So I will let the scales fall

from my eyes —

for here in this light I am speechless!

Who am I to speak of morality?

Жасау үшін желге лақтырылды.

Жеті күн бойы топырақ астында ұсталды.

Ештеңе тезілмейді,

бәрі орындалды.

О, кештен таңға дейін!

«Олай болса, жарқын лас күйде маған кел,

бұл жерде сот күні                      әң  әңгә  болмайды

бұл өте ұзақ уақытқа кешіктірілуі мүмкін.»

*

Таң атқанда тыныштық.

Барлығы өз орнында.

Баяу қозғалатын толқындар кинабар аспанын көрсетеді.

Жер әдемі және бір күн

Мен өлемін.

Мен мәңгілікке қадам басамын,

жиегі жоқ болған.

Жер егілмеген —

Күн еш жерде батпайды.

Сұлулық бостық сияқты ма?

О, ондаймен не істеймін

сұлулық бостық сияқты ма?

Енді жарық және бұл білім       ...

не істеуім керек?

не істеу керек?

Миллиондаған шоқтар сөнді

менің артымнан.

Тағы төрт жүз миллиард

маған күңгірт көкжиектен қара.

Мен қайда тұрамын?

Қандай шағым жасау керек?

Сондықтан мен таразылардың түсуіне жол беремін

менің көзімнен —

өйткені бұл жерде мен сөзсізмін!

Мораль туралы айтатын мен кім боламын?