Kermit Vale - James Intveld

It was dark on the night that we made love on the grave of Kermit Vale

The full moon lay on clouds of coal like a prisoner’s waiting jail

We ran into the graveyard on a wager and a dare

We both we young and crazy then and very hard to scare

That’s the night that we made love on the grave of Kermit Vale

We stepped on every ancient rock and writings carved in stone

We laughed so hard I slipped and fell on a grave that sat alone

I wiped away the dirt that must have covered up the name

It looked to be an older one destroyed by years of rain

But I could see it plain the grave of Kermit Vale

I held my girl with all my might and didn’t speak a word

We felt so weak and helpless that our cries were never heard

We laid our naked bodies down upon the jagged stone

She said from this day forward we would never be alone

That’s the night that we made love on the grave of Kermit Vale

I looked my loved one in the eyes free from any shame

The passion that we felt that night would never be the same

We were so desperately in love for love had just begun

And so afraid that someday we would lose the other one

That’s the night that we made love on the grave of Kermit Vale

And as we rose to leave I read again what we had seen

That Mr. Vale was not a man but a boy of seventeen

And as our full moon disappeared we walked home all the way

And thought about the teenage boy who lay there in the grave

That’s the night that we made love on the grave of Kermit Vale

Біз Кермит Вейлдің бейітінде ғашық болған түні қараңғы болды.

Толық ай тұтқындаушы күткен түрме сияқты көмірдің бұлттарында жатты

Біз    бәс жаса                    зират                                                                                                                                                                                                                                                                   |

Біз де                                                                                                                                         |

Бұл біз Кермит Вале қабірінде махаббат жасаған түн

Біз барлық ежелгі жартастар мен тасқа отырдық

Біз қатты күлгеніміз сонша, мен жалғыз отырған бейіттің үстіне тайып құладым

Мен атын                 кір                                                                                                                           |

Бұл  жыл  жаңбыр                                                                                                                             жыл                                                                                                                    |

Бірақ мен оны Кермит Вейлдің бейітінен көрдім

Мен қызымды бар күшіммен ұстап, үндемедім

Біз өзімізді әлсіз және дәрменсіз сезінгеніміз сонша, біздің жылауымыз ешқашан естілмеді

Біз жалаңаш денемізді қиыршық тастың үстіне жатқыздық

Ол осы күннен бастап біз ешқашан жалғыз болмайтынымызды айтты

Бұл біз Кермит Вале қабірінде махаббат жасаған түн

Сүйіктімнің көзіне ұятсыз қарадым

Сол түні біз сезінген құмарлық ешқашан бұрынғыдай болмайды

Біз махаббатқа енді ғана ғашық болдық

Бір күні екіншісінен айырылып қаламыз ба деп қорқамыз

Бұл біз Кермит Вале қабірінде махаббат жасаған түн

Біз кетуге тұрған кезде көргенімізді қайта оқыдым

Вейл мырза ер адам емес, он жеті жастағы бала еді

Толық айымыз ғайып болған соң, жол бойы үйге жаяу жеттік

Қабірде жатқан жасөспірім бала туралы ойладым

Бұл біз Кермит Вале қабірінде махаббат жасаған түн