I Am Nothing -

I show Eve what it does and breath out

The smoke around us grows thick

Her curiosity longs to try it

As I long to show her my world

This one open door

The only remaining cure

For the ailments brought on by this war

I pass to her my tin foil creation

Ashamed of its lack of eloquence

I motion her to bring the pipe to her lips

And bring the flame to the piece as she does

Her lungs inhale and eyes widen

Terror soon fills her face

The darkness at bay suddenly swells back in

The dam has broken, the light of Eve has faltered

I hold her in my arms screaming:

«What have I just done?

Oh no God, please no!

What the FUCK have I done?!»

Her body writhes and convulses beneath me

Blood spews from her mouth uncontrollably

She is now covered in shimmering gore

Reflecting my eyes back at me ten times

I’m broken, torn, and terrified of losing her light

Her wings are dyed a deep and deathly red

Her muffled cries slow and suddenly stop

Silence

In her dying moments

She shakes violently one last time

The life and light fade from her face

Leaving empty terrified eyes

She is dead!

She is gone!

I am nothing!

Alone again in this sickening room

Peering down at her body

«I brought her to this doom»

I hardly notice the carpet ignite

A flame borne from the heat of our pipe

«Let the flames climb

And take my fucking life

What will become of us now

After we both die?»

Her body’s quite a sight

Her wings are gone in a flash

She looks so human in this light

The smoke in my lungs takes me to the floor

I land beside her, staring into her eyes once more

Those eyes which were once an open door

Are now nothing but jaded glass orbs

I can hardly feel the flames licking my skin

One last gift delivered from the snake’s den

This one struggling thought is all that remains

As I lay in the flames, being wrapped in the devil’s chains

What kind of God sends an angel to me?

The one with snake’s fangs buried so deep

Did he think he could set me free?

Or that I’d poison her so indiscreetly

I forfeit my life

It’s simply pointless just to try and survive…

Anymore

She is dead…

She is gone…

I am nothing…

Мен Хауаға оның не істейтінін көрсетіп, дем шығарамын

Айналамыздағы түтін қоюда

Оның қызығушылығы оны көргісі келеді

Мен оған өз әлемімді көрсеткім келеді

Бұл бір ашық есік

Жалғыз қалған ем

Осы соғыс әкелген ауыртпалықтар үшін

Мен оған қалайы фольгадағы туындымды беремін

Шешендіктің жоқтығынан ұят

Мен оған құбырды ерніне апаруын  ымдаймын

Және ол сияқты бөлікке жалынды жеткізіңіз

Өкпесі дем алып, көздері жайнап кетеді

Көп ұзамай оның бетін қорқыныш билейді

Шығанақтағы қараңғылық кенет қайта ішке енеді

Бөгет бұзылды, Хауа ананың нұры сөнді

Мен оны құшағымда ұстап, айқайлап:

«Мен жаңа не істедім?

О, жоқ Құдай, өтінемін, жоқ!

Мен не істедім?!»

Оның денесі менің астымда дірілдеп, дірілдейді

Оның аузынан қан еріксіз атқылайды

Қазір ол жезөкшелікпен қапталған

Маған он рет көзімді  шағылыстырдым

Мен сындым, жыртылдым және оның жарығын жоғалтып алудан қорқамын

Оның қанаттары қою қызыл түске боялған

Оның күңгірт жылағаны баяу және кенет тоқтады

Тыныштық

Өлім сәтінде

Ол соңғы рет қатты шайқады

Оның жүзінен өмір мен нұр сөнеді

Бос қорқынышты көздерді қалдыру

Ол өлді!

Ол кетті!

Мен ештеңе емеспін!

Бұл ауыратын бөлмеде тағы жалғыз

Оның денесіне қарап

«Мен оны осы азапқа әкелдім»

Мен кілемнің тұтанғанын әрең байқадым

Құбырымыздың қызуынан шыққан жалын

«Жалын көтерілсін

Менің өмірімді ал

Енді біз не боламыз болмақ

Екеуміз өлгеннен кейін?

Оның денесі керемет         

Оның қанаттары бірте-бірте ұшты

Бұл жағдайда ол өте адамға ұқсайды

Өкпемдегі түтін мені жерге                                                                    өкпем        мен                            өкпем               мен                 өкпем              мен                                                                     |

Мен оның жанына қонып, оның көзіне тағы да қадала қарадым

Бір кездері ашық есік болған көздер

Енді олар тозған шыны шарлардан басқа ештеңе емес

Жалынның терімді жалап жатқанын әрең сезінемін

Жылан ұясынан соңғы сыйлық жеткізілді

Осы бір қиын ой қалды

Мен шайтанның шынжырына оранып жалынның оранында  жатқан кезде

Қандай Құдай маған періште жібереді?

Жылан азу тістері сонша терең жерленген

Ол мені босатамын деп ойлады ма?

Немесе мен оны абайсызда улап жіберер едім

Мен өмірім жоғалдым

Тірі қалуға тырысу бекер…

Тағы

Ол өлді…

Ол қатты…

Мен ештеңе емеспін…