Wistful Nights -

I drive through barren, rain kissed roads

I am cloaked in a heavy pall of sorrow and regret

With tear crusted eyes I gaze toward that dull skyline

Wishing you were my light, please be my respite

I want your arms to be my soothing repose

We could give each other solace, protected from the cold

I long to be by your side

Will I ever gaze into your eyes

Or will entropy kill this dream

Digging through my skin, wading in apathy

Sleepless dreams unanswered, decaying what’s left of hope

I call to you but I am left in deafening silence

Reaching for your warming skin

Consumed by your cruel indifference

I will always look for you…

Мен тақыр, жаңбырлы жолдармен жүремін

Мен қайғы мен өкініштің таңқырына білгенмін

Жасы тамшылаған көздеріммен сол бұлыңғыр аспан сызығына қараймын

Менің нұрым болғаныңды қалаймын, өтінемін, бол

Қолдарыңыз менің тыныштандыратын орным болғанын қалаймын

Суықтан қорғанып, бір-бірімізге жұбаныш бере алдық

Мен сенің жаныңда болғым келеді

Мен сенің көздеріңе қараймын ба?

Немесе энтропия бұл арманды өлтіреді

Терімді сүзіп     , бейқау                        |

Ұйқысыз армандар жауапсыз қалды, үміттен қалған нәрсе сөнеді

Мен саған қоңырау шаламын, бірақ мен тыныштықтан қалдым

Жылытатын теріңізге қол жеткізіңіз

Сіздің қатыгез немқұрайлылығыңыз жеді

Мен сені әрқашан іздеймін…