Frágil - Ingles

Novos tempos onde nascem nossos filhos

O enredo… Passado em segredo, crescem os vícios

Mestra o artifício, magos em seus ofícios

Começa e termina nisso, seres regendo seus ritos

A questão de tudo, irmão, o que me remete:

Corações aflitos, eu e mais 100 Dona Helens

Aonde o plano cede, a fita que mais se repete

Entre todas nessa era, drama de uma mãe solteira (à vera…)

A esfera que me gera, onde me descobri

Entre o amor e a perda pisar, tendo a certeza

Da razão de andar só, mas sempre tê-la

E assim não revertê-la, com medo de perdê-la

É mais profundo, irmã, o ontem ainda é amanhã

Perceba, que necessitamos de você pra ter firmeza

Frágil, onde o olhar triste faz clamor…

Sem amor aqui tudo inflama mais ágil, irmão…

E no sentimento o mundo gira

Todo mundo vira boneco de argila

Na subida uns oscilam

E quem não sente só atrita com você

É tão visível que aqui todo mundo é frágil

Aqui tudo se assemelha.

O céu, pólen.

Nós, abelha

Multidão vendo o fio de luz da telha

Quebrada, eu presencio o nível, é incrível

O mais rude por aqui é o mais sensível

Fardo pesado, olhar cansado e de pele parda

Com o mundo nos ombros e as costas curvadas

Parece que foi sempre assim, se ferir pra viver

A fragilidade só nos ensina a rebater

Algo a se abster, a garrafa já torcida

No fim da tarde, na minha cidade a felixibilade

É o veneno como soro, invade, num pião sem fé

Sem saber por que fui bem aceito nessa margem

É aí que o plano morre, irmão

Na visão que a luz se abala na frente da escuridão

Frágil, onde o olhar triste faz clamor…

Sem amor aqui tudo inflama mais ágil, irmão…

Балаларымыз дүниеге келген жаңа уақыт

Сюжет... Жасырын өтті, жамандық өседі

Өнерді меңгеріңіз, шеберлер өз кәсіптерінде

Осымен басталып, аяқталады, жаратылыстар өз ырымдарын жүргізеді

Бәрінің де сұрағы, аға, есіме түсіретін:

Мазасыз жүректер, мен және тағы 100 Дона Хеленс

Жоспар қай жерде, ең көп қайталанатын таспа

Осы дәуірдегі басқалардың ішінде жалғызбасты ананың драмасы (шын мәнінде...)

Мені тудыратын сала, мен өзімді ашқан жер

Махаббат пен жоғалтудың арасындағы қадам, сенімді болу

Жалғыз жүрудің себебі, бірақ әрқашан бар

Осылайша оны қайтармай, жоғалтып алудан қорқады

Тереңірек барады, апа, кешегі күн әлі ертең

Бізге берік болу керек екенін түсініңіз

Мұңды көзқарас жылататын нәзік...

Махаббатсыз мұнда бәрі ұшқыр жанып кетеді, ағайын...

Ал сезімде әлем айналады

Барлығы саз қуыршаққа айналады

Жоғары көтерілгенде кейбіреулері тербеледі

Ал сезінбейтіндер сізге тек ашуланады

Мұндағылардың бәрі нәзік екені көрініп тұр

Мұнда бәрі ұқсас.

Аспан, тозаң.

біз ара

Төбенің тақтайшасынан жарық сымын бақылап тұрған халық

Quebrada, мен деңгейдің куәсімін, бұл керемет

Бұл жердегі ең дөрекі - ең сезімтал

Ауыр жүк, шаршаған көрініс және қоңыр тері

Дүние иығыңда, арқаң қайырылып

Өмір сүру үшін өзіңізді қинасаңыз, әрқашан осылай болған сияқты

Нәзіктік бізді тек қарсы тұруға үйретеді

Бір нәрседен аулақ болу керек, қазірдің өзінде бұралған бөтелке

Түстен кейін, менің қаламда, бақыт

Сарысудай улы, басады, имансыз шыңға

Неліктен мені сол жағалауда жақсы қабылдағанын білмеймін

Жоспар сонда өледі, ағайын

Көріністе бұл жарық қараңғылыққа қарсы тербеледі

Мұңды көзқарас жылататын нәзік...

Махаббатсыз мұнда бәрі ұшқыр жанып кетеді, ағайын...