Emancipation - Ihsahn

The open air

Atop this mountain

Welcomes my hungered voice

Yet — in the echoes

Of my indulgence

I hear a calling from below

Silent cries

To my solitude profound

In too deep

There is no return

For the soul unbound

In too deep

I draw circles

Sacred boundaries

Around my desolate temple

Blood is spilt

And thorns grow

On the path to liberty

Eternally

In pain and rapture

I was summoned

And I was forced

Yet — I willed it so

Ашық ауа

Осы таудың басында

Менің аш дауысымды құптайды

Әйтсе де — жаңғырықтарда

Мен төменнен қоңырау естіп жатырмын

Үнсіз жылайды

Менің жалғыздығыма  терең

Тым тереңде

Қайтар  жоқ

Шексіз жан үшін

Тым тереңде

Мен шеңберлерді саламын

Қасиетті шекаралар

Менің қаңырап қалған храмның айналасында

Қан төгілді

Ал тікенектер өседі

Бостандық жолында

Мәңгілік

Ауырсыну мен құштарлықта

Мен шақырылдым

Мен мәжбүр болдым

Сонда да — мен  солай боламын  боламын