Diary - Iced Earth

Mine is pure darkness

It is as blackness is

Damn the light which comes from

You as a moth to flame I burn

In the twilight of morning I rest my weary eyes

For the benefits of the nights bounty were many

My soul has been redeemed (with those of others)

I missed my love tonight

Hiding behind the figure I cannot bare to face

That of a dead profit

And his beast of burden

Thorns ripping through his brow

Skin soft and white, eyes fire and ice

Just as I recall

Not longer than nine score

Certainly food for the gods

And fit for a prince

Her throat I’ll have it now

I will have her, she is mine

Rise of the sun, my test of time

And when shadows fall on unholy ground

It’s time to sleep again

As consciousness slips into blackness

I rise to nights warm embrace

And though my blood runs cold

I know my love will be alone

And my mortal heart shall beat again

Like it did ten thousand years ago

Forbidden love can only taste this sweet

Not like the others so incomplete

The symbolic arrow that pierces my heart

Takes the shape of a wooden stare

Now I am the one crucified

For her immortal heart I’d give my own

And die for mankind’s sins

But that is not the nature of this beast

I am denied

I will have her, she is mine

Rise of the sun, my test of time

When shadows fall on unholy ground

I will make her mine

Менікі таза қараңғылық

Бұл қара болу сияқты

Келген нұрға қарғыс атсын

Сен жалын көбелек болып өртенемін

Таңертеңгі ымыртта шаршаған көзімді тынықтырамын

Түнгі сыйлардың пайдасы үшін көп болды

Менің жаным өтірілген                    

Мен бүгін түнде махаббатымды сағындым

Фигураның артына тығылып, бетпе-бет көре алмаймын

Бұл өлі пайда

Және оның ауыр жүкті жануары

Қабағында тікенектер

Тері жұмсақ және ақ, ​​көздері от пен мұз

Есімде

Тоғыз ұпайдан артық емес

Әрине, құдайларға арналған тағам

Және ханзадаға  жарайды

Оның тамағы мен оны қазір аламын

Мен оны аламын, ол менікі

Күннің шығуы, менің уақыт сынағым

Ал көлеңкелер қасиетсіз жерге түскенде

Қайтадан ұйықтау уақыты келді

Сана қара түнекке тайғандай

Мен түндерде жылы құшақта тұрамын

Қаным суып кетсе де

Менің махаббатым жалғыз болатынын  білемін

Ал менің өлім жүрегім қайтадан соғады

Он мың жыл бұрынғыдай

Тыйым салынған махаббат тек осы тәттінің дәмін татады

Басқалар сияқты толық емес

Жүрегімді тесіп өткен символдық жебе

Ағаш көз пішінін алады

Енді мен  айқышқа шегеленген адаммын

Оның өлмес жүрегі үшін мен өз жүрегімді берер едім

Және адамзаттың күнәлары үшін өліңдер

Бірақ бұл жануардың табиғаты емес

Мен қабылданбадым

Мен оны аламын, ол менікі

Күннің шығуы, менің уақыт сынағым

Көлеңкелер қасиетсіз жерге түскенде

Мен оны менікі етемін