Self-Implosion - Hybrid

Down on my knees in front of a twisted reflection

Floating on the edge of the abyss once again

Where are the arms that used to hold me?

Where?

Where was the point of no return?

The space begins to withdraw into itself

I want to close my eyes, never coming back again,

I don´t belong here

Cold sweat, sleepless every night, blood injected eyes, existence is what I

despise

Suffocation, burning from inside, bleakness

This gnawing inner state-of-being is all I am

Self-Implosion

Confined to this darkened cell

Staring at the void

Crushed by the weight of existence

Every night I fall with my exposed guts

Losing touch with this world

Despair begins once more

I cease to exist

If I could disappear

It’s a long way down to the vacuity

Where was the point of no return?

Бұралған шағылыстың алдындағы тізелерімде

Тағы да тұңғиықтың шетінде қалқып

Мені ұстаған қолдар қайда?

Қайда?

Қайтарылмаған нүкте қайда болды?

Кеңістік өзіне  тартыла бастайды

Мен көзімді жамғым келеді, енді қайтып келмеймін,

Мен бұл жерге тиесілі емеспін

Суық тер, түнде ұйқысыз, қан құйылған көздер, бар болғаным

менсінбеу

Тұншығу, іштен күйдіру, қараңғылық

Бұл кеміретін ішкі күй - мен бар болғаны

Өздігінен жарылу

Осы қараңғы ұяшықпен шектелген

Бос жерге қарап

Тіршіліктің салмағы жаншылды

Күнде түнде мен ішім ашық күйде құлаймын

Бұл әлеммен байланысын жоғалту

Үмітсіздік қайтадан басталады

Мен өмір болмаймын

Мен жоғалып болсам

Бұл бос орынға                                                                                                                                                                                             бос                              |

Қайтарылмаған нүкте қайда болды?