Umber Tower -

An umber tower is quiet and looming before me

And I once used nothingness to fill that void

Then the sky must thrown a gauntlet

To detour me from the center I knew

-And I’ve never been wrong

The winds had changed beyond your shore

Now a mattered mane that muffles the lion’s roar

Such a place would leave a sour, familiar taste upon my tongue

How I trembled at the knees!

Underneath a mask, in the gully I hie

And I sank much deeper than I had prepared for

Tailing shades coalesced and converged on the walls

When I turned, they were nothing!

No, nothing at all

O' such beguiling was their boisterous game!

My own shadow… now a faceless no one

Such a place would leave a sour, familiar taste upon my tongue

How I trembled at the knees!

At sudden, from inside me

I felt a rapid disassemble

And all around had turned to gloom

Still, all around was calm

And I raised my fist

But there was no confrontation

Just a question had they asked

And with the comfort, I gave in

An umber tower was quiet and looming before me

So I used its gallantry to fill that void

Truly, I had embraced that delusion and glory

So I guess I don’t know what I knew after all

Such a place would leave a sour, familiar taste upon my tongue

How I trembled at the knees!

Тыныш мұнара менің алдымда келе жатыр

Және мен бір кездері бұл бос орынды толтырмадым

Содан кейін аспан қолтырауын лақтыруы керек

Мені орталықтан айналдыру үшін мен білдім

- Ал мен ешқашан қателескен емеспін

Сіздің жағаңыздан тыс желдер өзгерді

Енді арыстанның ақырған дауысын басатын маңызды жал

Мұндай жер тілімде қышқыл, таныс дәм қалдырады

Мен тізеден дірілдеп қалдым!

Бетперде астында, сайда жатырмын

Мен дайындағанымнан әлдеқайда тереңірек батып кеттім

Қабырғаларға төбе реңктері біріктіріліп, біріктірілді

Мен бұрылғанда, олар ештеңе емес!

Жоқ, мүлдем ештеңе

Ей, олардың дүбірлі ойыны қандай алдамшы еді!

Менің өзімнің көлеңкем ... қазір ешкім емес

Мұндай жер тілімде қышқыл, таныс дәм қалдырады

Мен тізеден дірілдеп қалдым!

Кенет, ішімнен

Мен тез бөлшектік сезіндім

Айналаның бәрі күңгіртке айналды

Сонда да айнала тыныштық орнады

Мен жұдырығымды көтердім

Бірақ ешқандай қақтығыс болған жоқ

Олар жай ғана сұрақ қойды

Ыңғайлылық танытып, бердім

Алдымнан мұнара тып-тыныш тұрды

Сондықтан                                                �

Шынымен де, мен сол адасу мен даңқты қабылдадым

Менің ойымша, мен бәрінен кейін білетінімді білмеймін

Мұндай жер тілімде қышқыл, таныс дәм қалдырады

Мен тізеден дірілдеп қалдым!