Buried And Forgotten - Hellhammer

Necromantical screams

Only the mounds are deaf

But the glassy eyes behind the wood…

Freezin' breeze, last bell is mute

As I run thru night’s fog

My feet lurch over the grave

Have 'em buried long ago

Still awake but without life?

Rustling leaves, I sweat in fear

I see a shape, no two, no three

Hollowed faces, pale and declined

Life is death… or is death life?

Soul is strong but flesh is weak

Laughin' is frozen and eyes are lumps

See the graveyard’s church but the gates are closed

Walls are bleedin', cross gleamin' white

I’ve entreated death, he answered me

You entreated death, the answer will come…

Debris of faith, even the wisest is bad

Immortal morals, catched up with time

Vault of darkness, filled with hate

Deny life, evoke the dead

Procession of damnation, expulsion of light

Hazardous ways alone in the dark

Only the mounds are deaf…

Некромантикалық айқайлар

Тек қорғандар саңырау

Бірақ ағаштың артындағы шыны көздер...

Самал жел, соңғы қоңырау үнсіз

Түнгі тұманда  жүгіріп келе жатқанда

Аяғым бейіт үстінде ілгерілеп барады

Оларды баяғыда жерлеген

Әлі ояу, бірақ өмір жоқ па?

Сыбдырлаған жапырақтар, Мен қорқып терлеймін

Мен пішінді көріп тұрмын, екі жоқ       үш  жоқ

Шұңқырлы, бозарған және азайған жүздері

Өмір - өлім ... немесе өлім өмірі ме?

Жан күшті, бірақ тән әлсіз

Күлкі мұздап, көздері ісік

Зираттың шіркеуін қараңыз, бірақ қақпалар жабық

Қабырғалары қансырап, ақ түсті

Мен өлімді өтіндім, ол маған жауап берді

Өлім сұрадың, жауап келеді...

Иманның сынығы, тіпті ең ақылдысы да жаман

Уақыт ағымына ілескен өлмейтін мораль

Жек көрушілікке толы қараңғылық қоймасы

Тіршіліктен бас тарт, өлілерді оят

Қарғыс  шеруі , жарық   қуып        қуып                

Қараңғыда жалғыз қауіпті жолдар

Тек қорғандар саңырау...