Flugangst - Gisbert zu Knyphausen

Ich und die Leidenschaft

Was für eine ungewohnte Kombination

Ich weiß auch nich genau, wie das passieren konnte

Aber hier steht auf einmal ein Sprungbrett

Was für eine merkwürdige Situation

Soll ich jetz springen — oder was?

Und ich stehe auf und renne los

Und stoße blind gegen die immer gleichen Fragen

Die kleinen Teufel meiner Angst sind immer bei mir

Schießen mir Pfeile in den Magen

In meinem Kopf die Melodien aus tausend Jahren

Sie zermürben meine Phantasie

Und da vorne schon das Brett

Und dann der Abgrund

Und ich singe jetzt — oder nie!

Jetzt oder nie, oder nienienienie!

Ich und die Schwerkraft

Was für eine nervenaufreibende Kombination

Ach wenn das «Gradestehen» nich' schon so anstrengend wär

Manchmal weiß ich nichmehr, weiß ich nichmehr

Wo unten und oben is', aber das hat eine ungeheure Faszination

Und ich glaub so rum, ja so rum bin ich richtig

Kann mir einer mal verraten wieso wir sind

Wie wir sind in diesen Tagen

Unsre Ohren empfangen alles in Reinform

Und ich hör dich noch sagen, klar und deutlich:

Durch die Straßen fegen wir den kalten Wind

Wie die Kinder ihre Phantasie

Und wir atmen die Musik

So gut wie heute gings uns selten — oder vielleicht nie!

Vielleicht auch nie, vielleicht auch nie, nie nie nie!

Und ich trag den schwierigen Stempel der Stadt auf der Stirn

Und es dauert nichmehr lang und er brennt sich mir ins Hirn

Anstatt Haaren — wachsen mir WUNDERVOLLE FLAUSEN AUS DEM KOPF!

Ich trag den schwierigen Stempel der Stadt auf der Stirn

Und es dauert nichmehr lang und er brennt sich mir ins Hirn

Anstatt Haaren — wachsen mir WUNDERVOLLE FLAUSEN AUS DEM KOPF!

Und die gehn' so…

мен және құмарлық

Қандай ерекше комбинация

Мұның қалай болғанын мен де білмеймін

Бірақ кенеттен мұнда трамплин пайда болады

Қандай оғаш жағдай

Енді секіруім керек пе, әлде не?

Ал мен тұрып жүгіремін

Және сол сұрақтарға қайта-қайта соқыр соқтығысыңыз

Менің қорқынышымның кішкентай шайтандары әрқашан менімен бірге

Менің ішіме жебелерді атыңыз

Менің басымда мың жылдық әуендер

Олар менің қиялымды тоздырады

Алдыңда тақта бар

Содан кейін тұңғиық

Мен қазір ән айтамын - немесе ешқашан!

Бұл қазір немесе ешқашан, немесе ешқашан!

мен және гравитация

Не деген жүйкені жұқаратын комбинация

Әй, «тұру» соншалықты шаршатпаса

Кейде мен енді білмеймін, енді білмеймін

Төменде және жоғарыда, бірақ бұл өте қызықты

Менің ойымша, бұл туралы, иә бұл менің көзқарасым туралы

Біреу маған неліктен екенімізді айта алады

Бұл күндердегідей

Біздің құлағымыз бәрін таза күйінде қабылдайды

Мен сенің қатты және анық айтқаныңды әлі де естимін:

Көшелер арқылы біз суық желді сыпырамыз

Балалардың қиялдары сияқты

Ал біз музыкамен дем аламыз

Біз өзімізді бүгінгідей жақсы сезінгенімізді сирек сезінеміз немесе ешқашан да сезінбейтін шығармыз!

Мүмкін ешқашан, мүмкін ешқашан, ешқашан ешқашан!

Ал менің маңдайымда қаланың қиын мөрі бар

Ал ол менің миыма күйгенше көп уақыт өтпейді

Шаштың орнына — МЕНІҢ БАСЫМДА КЕРЕМЕТ ЖҰМЫС ӨСІП ЖАТЫР!

Маңдайымда қаланың қиын мөрін алып жүрмін

Ал ол менің миыма күйгенше көп уақыт өтпейді

Шаштың орнына — МЕНІҢ БАСЫМДА КЕРЕМЕТ ЖҰМЫС ӨСІП ЖАТЫР!

Және олар осылай жүреді ...