Dialogo - Gianna Nannini

Tu, uomo tu, dio,

padre poi ragazzo mio,

sul mio seno aggrappato,

tra un insulto e un bacio.

E donna non vuol dire pazza,

némartire che di certo viene a noia;

tu sei forte, perchésai dire mia,

tu sei niente appena scappo via.

Apriamoci,

gridando odio per un po’d’amore,

ma almeno apriamoci,

gridando odio per un po’d’amore,

per sentirci naturali,

piúnudi, piúveri.

E donna, donna tu,

se vuoi di piúche cosa devo fare,

nelle fiabe mi ero visto re, vincitore.

Vendendo fumo, vendendo guerra,

vendevo me, vendevo la violenza,

e son rimasto senza piúpoesia

a fare l’uomo,

a farti roba mia.

Abbracciami,

gridando odio per un po’d’amore,

ma adesso abbracciami,

ridando odio per un po’d’amore,

per sentirci naturali,

piúnudi, piúveri

Сен, адам, сен, құдай,

әкем сосын балам

жабысқан кеудемде,

қорлау мен сүйісу арасында.

Әйел жынды дегенді білдірмейді,

сондай-ақ, әрине, жалықтырады шейіт;

сен мықтысың, өйткені сен менікі деп айтуды білесің,

Мен қашқанда сен ештеңе емессің.

Ашып көрейік,

аздап махаббат үшін жек көрушілік айғайлап,

бірақ ең болмағанда ашайық,

аздап махаббат үшін жек көрушілік айғайлап,

табиғи сезіну,

көбірек жалаңаш, шынайырақ.

Ал әйел, әйел сен,

Егер сіз көбірек алғыңыз келсе, мен не істеуім керек,

Ертегілерде мен өзімді патша, жеңген көретінмін.

Түтін сату, соғыс сату,

Мен өзімді саттым, зорлық-зомбылықты саттым,

ал менде поэзия қалмады

адам болу,

сені өзімдікі ету үшін.

Мені құшақта,

аздап махаббат үшін жек көрушілік айғайлап,

бірақ енді мені құшақтап ал

аздап махаббатқа деген жек көрушілікті қайтарып,

табиғи сезіну,

көбірек жалаңаш, шынайырақ