Epitaph - Ghost Ship Octavius

Poetry in it’s gravest form

Each verse is written free of rhyme

Not made for a man

Wrote not from hand but nature’s tongue

Some perversion of deity’s works

The crew being frozen here in time

Each eye fixed on waves

Each cry written in dirgeful song

In several hours the rains will fall

Our bodies will slip under the ice

While the fog surrounds the sun

The captain’s rigid in this ice

Pen still in hand

Fulfilling his epitaph

And the sirens grow louder

At the heart of the storm

Freezing winds become stouter

Leaving only our forms

In several hours the rains will fall

Our bodies will slip under the ice

With every breath the world is smaller

Forgetting what life once occupied

Поэзия ең ауыр түрінде

Әрбір өлең рифмасыз жазылған

Ер адам үшін жасалмаған

Қолдан емес, табиғаттың тілімен жазған

Тәңір шығармаларының кейбір бұрмалануы

Экипаж осында уақытында  қатып қалды

Әрбір көз толқындарға қадалған

Мұңды әнмен жазылған әрбір жылау

Бірнеше сағаттан кейін жаңбыр жауады

Біздің денеміз мұздың астында сырғып кетеді

Күнді тұман қоршап тұрғанда

Капитан бұл мұзда қатал

Қалам әлі қолында

Оның эпитафиясын орындау

Ал сиреналар күшейеді

Дауылдың қақ ортасында

Қатты жел соғады

Тек формаларымызды қалдырамыз

Бірнеше сағаттан кейін жаңбыр жауады

Біздің денеміз мұздың астында сырғып кетеді

Әр тыныс алғанда әлем кішірейеді

Бір кездегі өмірді ұмыту