Бессонница - ГАМОРА

Будни стали чуть другими в мыслях невменяемо,

Возможно время изменится, но время невменяемо,

Не станет младше душа уже не будет тех песен,

Тетради стали пустыми, слова летят на ветер.

Дождь не стихал неделю, затем много рассудка,

Мысли гуляли на листах в тёмное время суток

Холод за стеклопакетом всю музыка абсурда,

На кухне сигаретный дым, битая посуда

На стенах новые шрамы в памяти чьи-то лица

Потёртый капюшон улица опять эта Бессоница

Внутри шёл из пустоты и что-то остановилось

Всё на яву как хочется чтоб это только лишь снилось.

Года расстрелены в упор словно мишени в тире

Мечты разбиты, а асфальт где-то в маленьком мире

Помни держаться Брат как бы судьба не долбила

Стихи стекали в никуда когда кончались чернила.

Пустыми будут страницы серые будни окраин

взамен одной столицы.

Куда бы не вели пути, но мир не станет другим

Снова кричал изо всех сил: «Детство не уходи!»

Помню 2005 трое на лестничной клетке

Идеи двигали разум, воспоминанья портреты

Не мало времени прошло, мы до сих пор как дети

Время не вернуть назад, пускай его уносит ветер.

Опять сминал эти листы в корзину

Стало чуть холодно, лето снова напомнило зиму,

А впереди ещё осень обыденная картина

Мысли питались холодом в окнах пустой квартиры.

Залип на монитор и музыка витала сутками

Пачка сигарет, всё та же потёртая куртка

В глазах уже не те огни уже другие заботы

Время не вернуть назад не отмотать годы…

Жұмыс күндері ойлар аздап басқаша болды,

Мүмкін уақыт өзгерер, бірақ уақыт ақылсыз,

Жан жасармайды, енді ол әндер болмайды

Дәптер бос қалды, сөздер желге ұшады.

Жаңбыр бір апта бойы тоқтамады, содан кейін көптеген себептер бар,

Ойлар қараңғыда жаймалардың үстінде жүрді

Екі қабатты терезенің артында барлық абсурд музыкасы суық,

Ас үйде темекі түтіні, сынған ыдыстар

Қабырғаларында біреудің бет-әлпетін еске түсіретін жаңа тыртықтар бар

Shabby hood Street қайтадан осы Insomnia

Іші бос жерден шығып, бірдеңе тоқтады

Барлығы шындықта, сіз оның жай ғана арман болғанын қалайсыз.

Атыс алаңындағы нысаналар сияқты бос қашықтықта атылған жылдар

Армандар бұзылып, асфальт кішкентай дүниенің бір жерінде

Тағдыр қалай соқса да, ұстағанды ​​ұмытпа

Сия таусылғанда өлеңдер ешқайда кетпеді.

Бос беттер шеттегі күнделікті өмір сұр болады

бір капиталдың орнына.

Жолдар қайда апарса да, әлем өзгермейді

Тағы да бар күшімен: «Балалық, кетпе!» деп айқайлады.

Менің есімде 2005 жыл үш баспалдақ алаңында

Идеялар сананы елжіретті, портреттер туралы естеліктер

Аз уақыт өткен жоқ, біз әлі баладаймыз

Уақытты қайтару мүмкін емес, оны жел алып кетсін.

Бұл парақтарды себетке қайтадан мыжып тастады

Кішкене салқын болды, жаз қайтадан қысты еске алды,

Алда әлі күз бар, кәдімгі сурет

Бос пәтердің терезелеріндегі суыққа тойған ойлар.

Мониторда тұрып, музыка бірнеше күн бойы қалықтады

Бір қорап темекі, баяғы ескірген күртеше

Енді көзде ол жарықтар жоқ, басқа да уайымдар бар

Уақытты кері қайтару мүмкін емес, жылдарды кері айналдыру мүмкін емес...