The Darkling Thrush - Foray Between Ocean

I leaned upon a coppice gate

When frost was specter-gray

And winter’s dregs made desolate

The weakening eye of day

The tangled bine-stems scored the sky

Like strings of broken lyres

And all mankind that haunted nigh

Had sought their household fires

The land’s sharp features seemed to be

The Century’s corpse outleant;

His crypt the cloudy canopy

The wind his death-lament

The ancient pulse of germ and birth

Was shrunken hard and dry

And every spirit upon earth

Seemed fervorless as I

At once a voice arose among

The bleak twigs overhead

In full-hearted evensong

Of joy illimited;

An aged thrush, frail, gaunt and small

In blast-beruffled plume

Had chosen thus to fling his soul

Upon the growing gloom

Мен қапшық қақпасына  сүйендім

Аяз сұр түсті болған кезде

Ал қыстың шөгінділері қаңырап бос қалды

Күннің әлсіреген көзі

Шатастырылған бұталар аспанды соқты

Үзілген лиралар сияқты

Жақын жерде тұрған бүкіл адамзат

Үйдегі өрттерді іздеген

Жердің өткір ерекшеліктері көрінді

Ғасырдың мәйіті;

Оның бұлтты шатыры

Жел оның өлімі

Микроб пен туудың ежелгі импульсі

Қатты және құрғақ тарылды

Және жер бетіндегі әрбір рух

Мен сияқты қызба көрінді

Бірден бір адам пайда болды

Үстінде күңгірт бұтақтар

Шын жүректен ән

Шектеусіз қуаныш;

Қартайған, әлсіз, арық және кішкентай

Жарылыстан                     

Осылайша жанын қиюды таңдады

Өсіп келе жатқан қараңғылық үстінде