Шиповник -

В железобетонных склепах, на стенах замшелых слизни,

Но я хочу видеть небо, я пробуждаюсь к жизни

Ростки упрямые лезут, как несокрушимый поршень

И даже в ржавом железе и даже камень раскрошен

Снаружи так много света, пьёт собака из лужи

Отрядом колючих веток я прорываюсь наружу

Я осыпаю белым рокот машин и слякоть

И поздравляю небо взрывами красных ягод

Взрывами красных ягод

Подземными бункерами

Среди обломков орудий

Солдаты погибших армий

Блуждают с простреленной грудью

Переплелись мои корни в тесной братской могиле

Скажу им: «Закончились войны!», скажу им: «Вы победили!»

Моя колючая кожа - это печальная память:

Я знаю о смерти больше, чем можно себе представить.

В железобетонных склепах, на стенах замшелых слизни,

Но я хочу видеть небо, я пробуждаюсь к жизни.

Темірбетонды крипттерде, мүкті шламдардың қабырғаларында,

Бірақ мен аспанды көргім келеді, мен өмірге оянамын

Қыңыр өскіндер бұзылмайтын поршень сияқты өрмелейді

Тіпті тот басқан темірде, тіпті тасты да ұсақтайды

Сыртта жарық көп, ит шалшықтан су ішеді

Тікенекті бұтақтардың отрядымен мен жарылып шығамын

Мен көліктердің дүбірі мен батпақтан ақ түстім

Аспанды қызыл жидектердің жарылыстарымен құттықтаймыз

Қызыл жидектердің жарылыстары

жер асты бункерлері

Мылтықтардың сынықтары арасында

Құлаған әскерлердің сарбаздары

Кеудеден оқ тиіп тентіреп жүру

Тамырымды тар бейітте тоғысты

Мен оларға айтамын: «Соғыстар аяқталды!» Мен оларға: «Сіз жеңдіңіз!» деймін.

Менің тікенді терім қайғылы естелік:

Мен өлім туралы сен ойлағаннан да көп білемін.

Темірбетонды крипттерде, мүкті шламдардың қабырғаларында,

Бірақ мен аспанды көргім келеді, мен өмірге оянамын.