Медальон -

Мрак поглотил солнце и звезды,

Дай свою руку, — здесь так темно.

Ты потерял мой медальон,

А в нем была тайна всех наших снов.

Звезд не ищи, — их больше нет,

Как же ты мог, скажи.

Как ты потерял мой медальон?

Ведь в нем была тайна, дающая жизнь.

Мрак поглотил солнечный свет,

Дай свою руку, — здесь так темно.

Нет, мы не спим, — нас больше нет,

И нам с тобой — не видеть снов.

Қараңғылық күн мен жұлдыздарды жұтып қойды,

Маған қолыңызды беріңіз, бұл жерде өте қараңғы.

Менің медальонымды жоғалтып алдыңыз

Біздің барлық армандарымыздың сыры сонда болды.

Жұлдыздарды іздеме - олар енді жоқ,

Қалай айтайын.

Қалайша менің құлыптамамды жоғалтып алдың?

Өйткені, оның бойында өмір сыйлайтын бір сыр бар еді.

Қараңғылық күн сәулесін жұтып қойды

Маған қолыңызды беріңіз, бұл жерде өте қараңғы.

Жоқ, біз ұйықтамаймыз - біз енді жоқпыз,

Ал сен және мен – түс көрмеу үшін.