Kampf -

Dreihundertmal hinter Gittern erwacht

Zwei Meilen haben Blut und Knochen

Gekostet

Und das Grau ist einfach

Und dunkel

Wie Augen, die ich zuletzt sah

Wände wie Mauern

Will nicht in Gefangenschaft sterben

Oder deshalb

Gestalten an der Theke

Keine Heimat — Keine Hoffnung

Dreißig Tage später fehlt jemand

Doch alles ist beim Alten

Bereits nachgerückt

Kein Platz bleibt leer

Das Jahrzehn ist schon so alt

Темір тордың ар жағында үш жүз рет оянған

Екі мильде қан мен сүйек бар

дәмін татты

Ал сұр оңай

Және қараңғы

Соңғы көрген көздерім сияқты

қабырғалар қабырғалар сияқты

Тұтқында өлгісі келмейді

Немесе сол себепті

Есептегіште дизайн

Үй жоқ - үміт жоқ

Отыз күннен кейін біреу жоғалып кетті

Бірақ бәрі бірдей

Қазірдің өзінде жоғары көтерілді

Ешбір орын бос қалмайды

Онжылдық өте ескі