Змія -

Що зранку прокинусь, то згадаю про неї -

красуню таку милу, гарну і вродливу.

Що вдень, де б не був, то я бачу її у вітринах

Великих та шикарних магазинів.

Що вечора я постійно по стінах

Малюю цю дівчину — вона моя єдина,

Бо для мене і серця мого вона звірятко миле…

Приспів:

Вона змія, моя мамо.

Збережи мене від неї…

Вона змія, моя мамо.

Забери мене від неї…

Я не сплю, бо я бачу країну, де сходить сонце,

Що світить у вікна кімнати.

Там, у країні віршів, на горі Фудзіямі,

Де вітер, де скелі і птахи,

Там, де кінчається все і починається нове життя

І нове свято, там мусила бути і ти…

Приспів

Таңертең тұрғанда оны есіме аламын -

сұлулық сондай сүйкімді, әдемі және әдемі.

Мен күнде, қайда болсам да, мен оны дүкеннің витриналарынан көремін

Үлкен және сәнді дүкендер.

Сол кеште мен үнемі қабырғаларда жүремін

Мен бұл қызды тартамын - ол менің жалғызым,

Өйткені мен үшін және менің жүрегім үшін ол тәтті жануар...

Хор:

Ол жылан, анашым.

Мені одан құтқар...

Ол жылан, анашым.

Мені одан алып кет...

Мен ұйықтамаймын, өйткені мен күн шыққан елді көремін,

Бөлменің терезелерінде жарқыраған.

Онда, поэзия елінде, Фудзи тауында,

Жел қайда, тастар мен құстар қайда,

Барлығы бітетін және жаңа өмір басталатын жерде

Жаңа мереке, сіз болған шығарсыз...

Хор