Sturmzeit - Fjoergyn

Sonnenlicht durchdringt die letzten Lücken

Einer Wolkenmacht am Turm

Die voll Mühe alles schmücken

Für die Ankunft eines Sturms

Bäume sammeln ihre Kinder

Rufen sie zurück ins Laub

Im Geäste Blattgefieder

Das dem Herbst die Farben raubt

Das Wasser tobt und Wellen schlagen

Schwäne fliehen aus dem Nass

Das Wasser tobt und Wellen schlagen

Schwäne fliehen aus dem Nass

Der Wind wird von dem Sturm getragen

Als ein Bote ohne Rast

Regentropfen perlen aus den Wolken

Stürzen in den Schoß des Grün

Einer fällt die Anderen folgen

Auf die Knospen die längst blüh'n…längst blüh'n

Ein Grummeln rollt den Himmel auf

Der Wind zieht schauernd aus dem Wald

Und gibt ihn frei, schreit es heraus:

«Ein Sturm schickt mich, er kommt schon bald!»

Ein Grummeln rollt den Himmel auf

Der Wind zieht schauernd aus dem Wald

Und gibt ihn frei, schreit es heraus:

«Ein Sturm schickt mich, er kommt schon bald!»

Verlässt den Hang und fährt ins Tal

Drischt die Ären, peitscht das Feld

Fast jeder Baum zerbricht, wird kahl

Ein Sturm reist durch die Frühjahrswelt

Müde bricht der Stamm entzwei

Teilt die Krone und zerfällt

Als ein Blitz in Windeseil

Auf die trockne Rinde schnellt

Ich bin kein Richter, bin Lakai

Eine Waage in der Welt

Das Gleichgewicht ruft mich herbei

Wenn die eine Seite fällt

Wir alle folgen einem Ruf

Fjoergyns Stimme klingt in uns

Sie hält die Waage die uns schuf

Schenkt der Erde ihre Gunst

Күн сәулесі соңғы саңылауларға енеді

Мұнарадағы бұлттардың күші

Барлығын еңбекпен безендіретін

Дауылдың келуі үшін

Ағаштар балаларын жинайды

Оларды қайтадан жапырақтарға шақырыңыз

Бұтақтарда жапырақ қауырсындары

Бұл күздің түстерін тонайды

Су бұрқырап, толқындар соғады

Аққулар судан қашады

Су бұрқырап, толқындар соғады

Аққулар судан қашады

Желді дауыл көтереді

Тынымсыз хабаршы ретінде

Бұлттан інжу жаңбыр тамшылары

Жасылдың тізесіне сүңгіңіз

Біреуі құласа, қалғандары соңынан ереді

Баяғыда гүлдеген бүршіктерде...баяғыда гүлдеген

Аспанды дүбірлетеді

Орманнан жел дірілдейді

Және оны босатып, айқайлайды:

«Мені дауыл жіберді, ол жақында келеді!»

Аспанды дүбірлетеді

Орманнан жел дірілдейді

Және оны босатып, айқайлайды:

«Мені дауыл жіберді, ол жақында келеді!»

Еңісті тастап, аңғарға айдалады

Дәуірді талқанда, далаға қамшы

Әрбір дерлік ағаш сынды, жалаңаш қалады

Көктем әлемінде дауыл жүреді

Шаршап, діңі екіге бөлінеді

Тәжді бөледі және ұсақтайды

Найзағай жарқылындай

Құрғақ қабықта секіреді

Мен судья емеспін, жаяу жүргіншімін

Әлемдегі таразы

Баланс мені шақырады

Бір жағы құлаған кезде

Біз бәріміз қоңырауды орындаймыз

Фьергиннің даусы ішімізде шырылдап тұр

Ол бізді жаратқан таразыларды ұстайды

Оның жер бетінде рақымдылығын бер