Angst - Firtan

Warum denn dringt und dringet wieder

Mir Todesangst durch Mark und Bein?

Was rieselt durch die starren Glieder

Und schüttelt mich wie Fieberpein?

Hat alte Blutschuld eingeschrieben

Mich einst in der Lebend’gen Buch?

Sind mir nicht rein die Hände blieben

Von des Verbrechens ew’gem Fluch?

Verbirgt ein mörderischer Sünder

Sich unter meiner Ahnen Zahl

Und schwingt auf Kind und Kindeskinder

Ein zorn’ger Gott den Rachestrahl?

Nichts weiß ich von so dunklen Spuren

Von eigner fluchbelegter Tat

Ich wandle durch des Lebens Fluren

Schlicht wie ein Andrer meinen Pfad

Hab' ich zu kühn nach hellem Wissen

Nach ungefärbtem Licht gestrebt

Den Schleier allzukeck zerrissen

Der sich um Kinderaugen webt?

Ich habe nie gezaget

Vor dem Popanz der feigen Welt!

Ihr Athem bebet

Weil jeder Tag nur Schuldnerfrist

Sie stirbt voraus, derweil sie lebet

Sie weiß: sie ist nicht, weil sie ist

Warum denn dringt und dringet wieder

Mir Todesangst durch Mark und Bein?

Was rieselt durch die starren Glieder

Und schüttelt mich wie Fieberpein?

Es steht ein altes Wort geschrieben

Es schwebt mir vor

Halbhell ist mir’s im Geist geblieben

Mir klingt’s wie: Angst der Kreatur

Vor Geistern auf dem Schlachtfeld stehen

Das legt sich auf die Brust wie Blei

Kann ich dem Feind ins Auge sehen

Wird wohl der Athem wieder frei

Und schreitet er in Feindes-Reihen

Der gründlich stets verfuhr:

Es sei!

Der Tod nur kann befreien

Von aller Angst der Kreatur!

Неге еніп, қайта еніп жатыр

Мен ми мен аяқ арқылы өлімнен қорқамын ба?

Қатты аяқ-қолдар арқылы не ағып жатыр

Ал мені безгегі сияқты дірілдей ме?

Ескі қан қарызы тіркелген

Мен тірі кітапта бір рет пе?

Қолымды таза ұстамадым

Қылмыстың мәңгілік қарғысынан?

Өлтіруші күнәкарды жасырады

Өзі менің аталық нөмірімнің астында

Ал балалар мен балалардың балаларына тербеліңіз

Ашулы құдай кек сәулесі ме?

Мен мұндай қара іздер туралы ештеңе білмеймін

Өзінің қарғыс атқан әрекетінен

Мен өмірдің дәліздерін басып өтемін

Менің басқа жолым сияқты

Мен анық білім үшін тым батылмын

Түссіз жарыққа ұмтылу

Тым батылдықпен пердені жыртты

Балалардың көздерін кім тоқиды?

Мен ешқашан тартынбадым

Қорқақ дүниенің аюының алдында!

тынысың дірілдейді

Өйткені күн сайын тек борышкер мерзімі

Ол өмір сүргенше алда өледі

Ол біледі: ол ол болғандықтан емес

Неге еніп, қайта еніп жатыр

Мен ми мен аяқ арқылы өлімнен қорқамын ба?

Қатты аяқ-қолдар арқылы не ағып жатыр

Ал мені безгегі сияқты дірілдей ме?

Ескі сөз жазылған

Менің ойымда бар

Ол менің ойымда жартылай жарық болып қалды

Маған жаратылыстың қорқынышы сияқты

Ұрыс даласында елестер алдында тұрыңыз

Ол қорғасындай кеудеге қонады

Мен жауға қарсы тұра аламын

Тыныс қайтадан еркін болатын шығар

Және ол жаудың қатарына кіреді

Кім әрқашан мұқият әрекет етті:

Болды!

Сені тек өлім ғана босатады

Барлық жаратылыстың қорқынышынан!