Diciembre -

¿Qué pasó?

Despierto entre sábanas y busco, no estás vos

Un rayo de sol alumbra la ciudad tal cual el río

Te miro y recuerdo ser lo que un día fuimos

Y algo se ocupa de mi preocupación

Un aluvión de sentimientos

no me dejan parar de pensar

Y amalgamar historias que no existen

con lo que siempre pasó

Y me estremece, ya ves que no estoy bien hoy

Y como un satélite en el cielo veo a lo lejos

Los restos de canciones que viajan en el tiempo

Y me pregunto ¿qué es esto de andar un poco solos?

Y en mi sección de efemérides

esquivo los momentos y placeres

Entonces no hay dudas de que te extraño

La soledad será un estado del ser humano

Y qué bueno si pudiésemos curarnos mirando hacia el adentro

Не болды?

Парақ арасында оянып, іздеймін, сен жоқсың

Күн сәулесі қаланы өзен сияқты нұрландырады

Мен саған қарап, бұрынғыдай болғанымыз есімде

Менің уайымымды бір нәрсе шешеді

Сезімдер ағыны

олар маған ойлауды тоқтатуға мүмкіндік бермейді

Және жоқ әңгімелерді біріктіріңіз

әрқашан болған нәрсемен

Және бұл мені сілкіп тастайды, бүгін менің жағдайым жоқ екенін көрдіңіз

Ал аспандағы спутник сияқты мен алыстан көремін

Уақытқа саяхат жасайтын әндердің қалдығы

Мен таң қалдым, бұл не нәрсе, сәл жалғыз жүру?

Және менің эфемерия бөлімімде

Мен сәттер мен ләззаттардан аулақпын

Сондықтан сені сағынатыныма күмәнім жоқ

Жалғыздық адамның күйі болады

Ал ішімізге қарап өзімізді емдей алсақ қандай жақсы