Ein später Gast -

Rastlos zieht zur Abendstunde

Den Schattenwipfeln zugewandt

Entflohen dem Gewicht der Erde

Ein Wanderer auf dunklem Pfad

Auf einem See aus Blut

In dem die Welt ertrinkt

Schwimmt einsam die Lilie

Für die er in dem Rot ertrinkt

Fern von den Stunden deiner Qual

Du hast genug gelitten

Lass deinen Geist noch einmal

Über die Wälder fliegen!

Als zur Nacht die Nebelwesen

Nach seiner Seele greifen

Zieht er seinen Mantel enger

Und kehrt dem See den Rücken zu

Ein letzter Gruß zum Horizont

Zum Abschied von dem Leben

Das er zu leben nie gewagt

Bis dass der Schmerz in ihm verbrannt

Мазасыз кешкі сағатқа тартады

Көлеңкелі ағаш басына қарап

Жердің салмағынан құтылды

Қараңғы жолдағы қаңғыбас

Қан теңізінде

Әлем суға батып бара жатыр

Лилия жалғыз жүзеді

Сол үшін ол қызылға батып кетеді

Сіздің азаптау сағаттарынан алыс

Сіз жеткілікті азап шектіңіз

ойыңызды тағы бір рет босатыңыз

Орманның үстінен ұшыңыз!

Түнгідей тұман

оның рухына жету

Ол пальтосын қатайтады ма

Және көлге арқасын бұрады

Көкжиекке соңғы сәлем

Өмірмен қоштасу үшін

Оның өмір сүруге ешқашан батылы жетпегені

Оның іші күйіп кеткенше