Cruces - Falsalarma

Hasta del Everest retiran toneladas de basura

Que poco importará el futuro si el presente nos la suda

Soy la serpiente que se deja la piel y la muda

El hombre se la arranca y dicen que ha llega’o a la luna

Nos dura la pena un segundo (Nada)

Capaces de odiar desde lo más profundo de uno

Yo estuve aquí arriba siempre y tú no

Con el mundo a nuestros pies

Pero los pies nos huelen a chotuno a más de uno

Procuro ser yo mismo

Pero serlo, a veces pesa y me consumo

Me subo a lo más alto de ese sucio muro

Para escapar por ahí detrás

Para topar de nuevo en otro muro

Pero levanto la cabeza y sigo

No soy como soy, soy lo que persigo

Mientras vivo por el bien de mi familia

Aunque no siempre lo consigo

Y me duele no ser yo la luz que les ilumine el camino

Siempre con buenas intenciones

Pero la vida sin esa ambición nos convierte en comodones

La falta de cojones y ovarios

Nos puso en vilo muchas veces frente a un relicario

Mientras escupe al aire sin saber dónde caerá

La gente ni lloviendo ya saca el paraguas

La pena es que mañana ni Dios lo sabrá

Desnudos ante el mundo, esperando a que se abra

Cruces, esa carga en mis hombros ya es una costumbre

Cruces, su peso me doblega y a la vez me sube

Cruces, el dolor me recuerda a lo alto de las nubes

Cruces, cruces, cruces, cruces, cruces, cruces

La tele me ilumina, Notre Dame en llamas

En pocas horas se recauda el hambre en África

Otro ejemplo de miseria humana

Hormigas bajo la sombra de otra pisada que no se va a desviar

Perdido el control, ya sólo queda escapar

Ya ni me consuela escribir porque es igual a sangrar

¿Por qué esta forma de vivir llevándome a matar?

Nadie va a dar por ti lo que tú puedas dar

Me enseñaron desde chico a ser honesto

Y me comí unas cuantas, no siempre se puede ser bueno

Acabas adaptándote y dejando de ser lo que venías siendo

Con tal de proteger tu cuello

Yo no he sido más que nadie porque nadie es menos

El que diga lo contrario, es porque tiene el pecho hueco

Yo voto por ser persona y no por esos cerdos

Acostumbrándome al barro con tanto puerco

Y digo «¡Fuego, fuego!»

Me temo que ya ni me quemo

Inmune a la oscuridad de los túneles, pájaros negros

Soy perro viejo al que nadie le pondrá un collar

Y mucho menos comprar con un hueso

Valgo mucho más que todo eso

Sé que a lo lejos hay luz

Y que si no acepto riesgos, no progreso y viviría en un loop

Ah, yeh… Viviría en un loop

Jamás le pondré precio a mi espíritu aunque esta sea mi cruz

Cruces, esa carga en mis hombros ya es una costumbre

Cruces, su peso me doblega y a la vez me sube

Cruces, el dolor me recuerda a lo alto de las nubes

Cruces, cruces, cruces, cruces, cruces, cruces

Cruces, cruces, cruces, cruces, cruces, cruces

Тіпті Эвересттен де олар тонналап қоқыс шығарады

Егер бүгінгі күн бізді терлетсе, болашақ қаншалықты маңызды болады

Терісін төгіп, төгетін жыланмын

Ер адам оны жұлып алып, айға жетті дейді

Бұл бізге бір секундқа созылады (ештеңе емес)

Біреудің тереңінен жек көруге қабілетті

Мен мұнда мәңгі болдым, ал сен жоқсың

Әлем біздің аяғымызда

Бірақ біздің аяқтарымыз бір емес, бірнеше адамға чотуно сияқты иіс береді

Мен өзім болуға тырысамын

Бірақ болу үшін, кейде өлшеп, мен тұтынамын

Мен сол лас қабырғаның басына шығамын

Артынан қашу үшін

Басқа қабырғаға қайта жүгіру үшін

Бірақ мен басымды көтеріп, жалғастырамын

Мен қандай болсам емеспін, мен қандаймын

Мен отбасым үшін өмір сүріп жатқанда

Мен оны әрдайым ала бермеймін

Ал жолды нұрландыратын нұр болмау жанымды ауыртады

әрқашан жақсы ниетпен

Бірақ мұндай амбициясыз өмір бізді жеңілдетеді

Кожондар мен аналық бездердің болмауы

Ол бізді реликуардың алдында талай рет күдіктендірді

Қайда түсетінін білмей ауаға түкіргенде

Адамдар тіпті жаңбыр жауып, қолшатырды алып тастамайды

Өкініштісі ертең Құдайдың өзі білмейді

Дүниенің алдында жалаңаш, ашылуын күтіп

Крус, менің иығымдағы жүк қазірдің өзінде әдетке айналды

Крус, оның салмағы мені бүгіп, сонымен бірге көтереді

Крест, ауырсыну маған бұлттағы биіктерді еске түсіреді

Крест, крест, крест, крест, крест, крест

Теледидар мені нұрландырады, Нотр-Дам жалындады

Бірнеше сағаттан кейін Африкадағы аштық жиналады

Адамзаттың қайғы-қасіретінің тағы бір мысалы

Ауытқымайтын басқа іздің көлеңкесіндегі құмырсқалар

Басқаруды жоғалтты, қашу ғана қалды

Енді жазуым тіпті жұбатпайды, өйткені бұл қан кетумен бірдей

Неліктен бұл өмір сүру тәсілі мені өлтіруге мәжбүр етті?

Сіз бере алатын нәрсені сізге ешкім бермейді

Олар мені бала кезімде адал болуға үйретті

Ал мен бірнеше жедім, сіз әрқашан жақсы бола алмайсыз

Ақырында сіз бейімделесіз және сіз қандай боласыз

Мойынды қорғау үшін

Мен ешкімнен артық болған емеспін, өйткені ешкім кем емес

Кім басқасын айтса, оның кеудесі қуыс болғандықтан

Мен бұл шошқалар үшін емес, адам болу үшін дауыс беремін

Сонша шошқа лайға үйреніп

Ал мен «От, от!» деймін.

Мен енді күйіп қалмаймын ба деп қорқамын

Туннельдердің қараңғылығына, қара құстарға иммунитет

Ешкім жаға салмайтын кәрі итпін

Сүйекпен сатып алу былай тұрсын

Мен мұның бәрінен де қымбатпын

Алыста жарық барын білемін

Тәуекелдерді қабылдамасам, алға жылжымаймын және мен циклде өмір сүретінмін

А, иә... мен бір циклде өмір сүрер едім

Бұл менің крестім болса да, мен ешқашан рухымды бағаламаймын

Крус, менің иығымдағы жүк қазірдің өзінде әдетке айналды

Крус, оның салмағы мені бүгіп, сонымен бірге көтереді

Крест, ауырсыну маған бұлттағы биіктерді еске түсіреді

Крест, крест, крест, крест, крест, крест

Крест, крест, крест, крест, крест, крест